Otwórz menu główne

Gholam Reza Tachti (pers. غلامرضا تختی, ur. 27 sierpnia 1930, zm. 7 stycznia 1968) – irański zapaśnik, jeden z najbardziej utytułowanych zawodników w historii tego kraju. Znany głównie z dżentelmeńskiego zachowania w stosunku do rywali oraz z rywalizacji fair play[1]. Uważany za symbol sportu w Iranie.

Gholam Reza Tachti
Pahlavan takhti meel.jpg
Prawdziwe nazwisko Dżahan Pahlawan Tachti
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1930
Teheran
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 1968
Teheran
Państwo  Iran
Dyscypliny zapasy
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
złoto Melbourne 1956 zapasy
(styl wolny -87 kg)
srebro Helsinki 1952 zapasy
(styl wolny -79 kg)
srebro Rzym 1960 zapasy
(styl wolny -87 kg)
Mistrzostwa świata
Złoto Teheran 1959 styl wolny -87 kg
Złoto Jokohama 1961 styl wolny -87 kg
Srebro Helsinki 1951 styl wolny -79 kg
Srebro Toledo 1962 styl wolny -97 kg
Igrzyska azjatyckie
Złoto Tokio 1958 styl wolny -87 kg

Biografia i kariera sportowaEdytuj

Tachti urodził się 27 sierpnia 1930 roku w Teheranie. Pochodził z biednej rodziny, której korzenie wywodziły się z Hamadanu. W wieku 9 lat zrezygnował z nauki w szkole i rozpoczął treningi zapaśnicze w gimnazjum sportowym w Pulad. Był jednym z najlepszych i najbardziej rozpoznawalnych ikon w irańskiej odmianie zapasów - Warzesz-e Pahlawani, zwanym równiej jako "Sport bohaterów". Oprócz zwykłych treningów zapaśniczych brał udział w walkach submission wrestlingowych ("Koszti Pahlawani") i pojedynkach catch wrestlingowych ("wolna amerykanka"). Jest trzykrotnym medalistą olimpijskim (złoto w 1956 oraz dwa srebra - w 1952 i 1960). Oprócz medali olimpijskich jest dwukrotnym mistrzem świata (1959, 1961) oraz dwukrotnym wicemistrzem świata (1951, 1962). Również zdobywca złotego medalu z igrzysk azjatyckich w roku 1958. W roku 1961, po tragicznym trzęsieniu ziemi, które nawiedziło miasto Bu’in Zahra w zachodnim Iranie zabijając 45 000 osób, Tachti, który był głęboko poruszony tym zdarzeniem, rozpoczął zbiórkę na pomoc ofiarom tego trzęsienia.

Podczas walki z Rosjaninem, Aleksandrem Miedwiediem, który doznał kontuzji prawego kolana, Tachti okazał współczucie temu zawodnikowi i pozwolił mu wygrać w tej walce. Nigdy nie zaatakował jego kontuzjowanej nogi. Po przegranym starciu Tachtiego, Miedwied wyraził głęboki szacunek dla jego osoby i przez szereg lat odwiedzał go w Iranie jako przyjaciela.

Zmarł nagle 7 stycznia 1968 w jednym z pokoi hotelowych w Teheranie. Rząd irański oficjalnie ogłosił tę śmierć, jako samobójstwo. Jednak niektórzy twierdzą, że zginął z rąk SAWAK z powodu swojej działalności politycznej przeciwko reżimowi Pahlawich.

PrzypisyEdytuj

BbliografiaEdytuj