Otwórz menu główne

Giorgio Belladonna (ur. 7 czerwca 1923 w Rzymie – zm. 12 maja 1995) – włoski brydżysta z tytułem World Grand Master, urzędnik państwowy[1]. Jeden z najbardziej utytułowanych brydżystów na świecie. W latach 1956-1975 grał w słynnym Blue Teamie. 13 razy zdobył tytuł Mistrza Świata (na Bermuda Bowl) i 3 razy tytuł Mistrza Olimpijskiego (na Olimpiadach brydżowych). Jego nazwiskiem nazwano zagranie Belladonna coup.

Giorgio Belladonna
Państwo  Włochy
Data urodzenia 7 czerwca 1923
Data śmierci 12 maja 1995
Tytuł WBF (O) World Grand Master
Ranking WBF (O) 70. (19 listopada 2012)
Profil zawodnika: WBF

W brydża zaczął grać w 1943 roku. W latach 50-tych i 60-tych jego ulubionym partnerem brydżowym był Walter Avarelli[2]. Grając razem stosowali system licytacyjny Rzymski Trefl. W latach 1967-1970 grał w drużynie objazdowej Cyrk Sharifa[3]. W 1971 roku, razem z Benito Garozzo, grał w drużynie Charlesa C. Wei reklamującej system Precision Club[4]. Od tego czasu często grali razem tworząc parę uważaną wtedy za najlepszą na świecie[1]. Przez długi czas stosowali własną wersją systemu Precision Club. W 1975 roku razem z innymi gwiazdami Blue Teamu grał w Teamie Lancii[5].

Poza brydżem interesował się fotografią i tenisem[2].

Spis treści

Dokonania brydżoweEdytuj

Giorgio Belladonna grając w drużynie Blue Team zdobył:

  • 3 tytuły Mistrza Olimpijskiego na Olimpiadach brydżowych w latach: 1964, 1968, 1972.
  • 13 tytułów Mistrza Świata na Bermuda Bowl w latach: 1957, 1958, 1959, 1961, 1962, 1965, 1966, 1967, 1969, 1972, 1973, 1974, 1975.
  • 4 tytuły Mistrza Europy w latach: 1956, 1957, 1958, 1959.

Ponadto zdobył tytuły:

  • Wicemistrza Olimpijskiego w 1976 roku
  • Wicemistrza Świata w layach 1976, 1979, 1983
  • Mistrza Europy w latach 1965, 1967, 1969, 1971, 1973, 1979.
  • Wicemistrza Europy w latach 1962, 1977, 1983.

oraz wielokrotnie tytuł Mistrza Włoch[1].

PublikacjeEdytuj

  • Il sistema Fiori romano, Giorgio Belladonna i Walter Avarelli (1958) 163 s.; Wydanie II (Ars Nova, 1964) 222 s.; Wydanie III (Bridge d'oggi, 1969) 181 s.
  • The Roman Club System of Distributional Bidding, Giorgio Belladonna i Walter Avarelli (Simon & Schuster, 1959) 162 str.
  • Imparate il bridge con me, Giorgio Belladonna, Wydanie I (U. Mursia & C., 1971) 311 s.; Wydanie II (U. Mursia & C., 1973) 311 s.; Wydanie III (U. Mursia & C., 1977) 309 s.
  • Precision System (il sistema per tutti) e Superprecision (il sistema per esperti), Giorgio Belladonna i Benito Garozzo (U. Mursia & C., 1973) 292 s.
  • Imparate il bridge da soli, Giorgio Belladonna i Benito Garozzo (Editrice Gioci, 1974) 191 s.
  • Precision and Superprecision bidding, Giorgio Belladonna i Benito Garozzo (G. P. Putnam's Sons, 1975) 191 s.
  • Il nuovissimo Fiori romano, Giorgio Belladonna i Benito Garozzo (U. Mursia editore, 1976) 196 s.
  • Il sistema Lancia, Giorgio Belladonna i Benito Garozzo (U. Mursia editore, 1976) 235 s.
  • Dentro il bridge con Belladonna. Il gioco della carta, Giorgio Belladonna (U. Mursia editore, 1980) 222 s.
  • Dentro il bridge con Belladonna. Strategia e tattica del bridgista formula uno, Giorgio Belladonna (U. Mursia editore, 1981) 230 s.
  • Il moderno Fiori romano, Giorgio Belladonna (U. Mursia editore, 1988) 221 s.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Encyklopedia Brydża, Bogumił Seifert (Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o., 1996) s. 949
  2. a b Il Blue Team nella storia del bridge, Carl'Alberto Perroux (U. Mursia & C., 1960) s. 251
  3. Encyklopedia Brydża, Bogumił Seifert (Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o., 1996) s. 675
  4. Miesięcznik Brydż, 9/1971, str. 7
  5. Encyklopedia Brydża, Bogumił Seifert (Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o., 1996) s. 331

Linki zewnętrzneEdytuj