Giorgio Ruffolo (ur. 14 sierpnia 1926 w Rzymie) – włoski polityk, eseista, publicysta, parlamentarzysta krajowy, minister środowiska, poseł do Parlamentu Europejskiego I, IV i V kadencji.

Giorgio Ruffolo
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1926
Rzym
Minister środowiska Włoch
Okres od 17 kwietnia 1987
do 28 czerwca 1992
Przynależność polityczna Włoska Partia Socjalistyczna
Poprzednik Francesco De Lorenzo
Następca Carlo Ripa di Meana
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy

ŻyciorysEdytuj

Z wykształcenia ekonomista, pracował m.in. w OECD i w koncernie Eni[1]. W 1962 został zatrudniony w Ministerstwie Budżetu, gdzie jako sekretarz generalny ds. planowania gospodarczego odpowiadał za reorganizację biura planowania. Funkcję tę pełnił do 1975[2].

Zaangażowany w działalność Włoskiej Partii Socjalistycznej, zasiadał we władzach krajowych tej partii. Był z jej ramienia członkiem Izby Deputowanych IX kadencji (1983–1987), a następnie Senatu X i XI kadencji (1987–1994)[3]. W latach 1987–1992 sprawował urząd ministra środowiska[1] (w gabinetach, którymi kierowali Giovanni Goria, Ciriaco De Mita i Giulio Andreotti). Po rozwiązaniu partii socjalistycznej działał w postkomunistycznej Demokratycznej Partii Lewicy i Demokratach Lewicy. Jako publicysta w latach 80. rozpoczął współpracę z "La Repubblica".

W Parlamencie Europejskim po raz pierwszy zasiadał w latach 1979–1983. Powrócił do niego w ostatnich latach swojej kariery politycznej – był wybieranych do PE w 1994 i 1999. Należał m.in. do frakcji socjalistycznej, w latach 1999–2002 był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Kultury, Młodzieży, Edukacji, Środków Masowego Przekazu i Sportu. W PE zasiadał do 2004[4].

Opublikował liczne prace poświęcone kwestiom społecznym i ekonomicznym, m.in. La grande impresa nella società moderna (1967), Cuori e denari (1999), Quando l'Italia era una superpotenza (2004), Lo specchio del diavolo, una storia dell'economia dal paradiso terrestre all'inferno della finanza (2006), Un paese troppo lungo (2009) i inne[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Giorgio Ruffolo (wł.). einaudi.it. [dostęp 18 listopada 2010].
  2. La programmazione economica italiana negli anni '60 (wł.). diritto.it. [dostęp 18 listopada 2010].
  3. Giorgio Ruffolo na stronie Senatu XI kadencji (wł.). [dostęp 18 listopada 2010].
  4. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 18 listopada 2010].
  5. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 2 czerwca 1975. [dostęp 19 listopada 2010].
  6. Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 27 grudnia 1968. [dostęp 19 listopada 2010].