Giuseppe Ricciotti

opat, włoski historyk chrześcijaństwa, biblista i archeolog

Giuseppe Ricciotti CRL (ur. 27 lutego 1890 w Rzymie, zm. 22 stycznia 1964, tamże) – włoski duchowny katolicki, kanonik laterański, biblista, historyk, pisarz, opat w Gubbio.

Giuseppe Ricciotti
Kraj działania

Włochy

Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1890
Rzym

Data i miejsce śmierci

22 stycznia 1964
Rzym

Opat w Gubbio
Okres sprawowania

1938-1964

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

kanonicy laterańscy

Śluby zakonne

27 sierpnia 1913

Prezbiterat

30 listopada 1913

Odznaczenia
Złoty Medal za Męstwo Wojskowe

BiografiaEdytuj

Giuseppe Ricciotti urodził się w rodzinie Giovanniego i Margherity zd. Gasparri w Rzymie 27 lutego 1890 roku. Mając czternaście lat wstąpił do nowicjatu kanoników laterańskich. Pierwszą profesję zakonną złożył 4 marca 1906 roku. W latach 1911-1913 odbył służbę wojskową. Profesję wieczystą złożył 27 sierpnia 1913 roku. W tym samym roku 30 listopada przyjął święcenia kapłańskie. Studia filozoficzno-teologiczne odbył na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Następnie odbył studia na Uniwersytecie Rzymskim oraz na Papieskim Instytucie Biblijnym, uzyskując w 1919 licencjat z biblistyki[1].

W latach 1914–1918, podczas I wojny światowej, był kapelanem wojskowym. Służył w Austrii i Wenecji. W 1919 służył w Libii. Po wojnie był wykładowcą seminaryjnym w Bolonii i Andorze, ucząc greki, hebrajskiego i Pisma Świętego. W latach 1933–1935 był odpowiedzialnym za formację i studia macierzystego zakonu. Ustanowiony opatem w Gubbio, w latach 1935-1946 pełnił urząd prokuratora generalnego kanoników regularnych przy Stolicy Apostolskiej. Był konsultorem Kongregacji ds. zakonów[1].

Opat Ricciotti po 1924 wykładał na szeregu uniwersytetach włoskich literaturę hebrajską Starego Testamentu, historię chrześcijańskiego Wschodu, języki biblijne, historię filozofii antycznej i średniowiecznej. Był profesorem Uniwersytetu Rzymskiego, uniwersytetów w Genui i Bari. Zdobył sławę publikując opracowania dotyczące historii biblijnej. Swoje książki drukował w wydawnictwach świeckich, tłumacząc się odmowami wydawnictw katolickich, których właściciele obawiali się jego nowatorskiego podejścia do tematu. Ricciotti uważany był przez środowiska konserwatywne Kościoła za kryptomodernistę i kryptoprotestanta. Dwie z interpretacji biblijnych opata Ricciottiego potępione zostały przez Papieską Komisję Biblijną. Opat był atakowany w formie anonimowej m.in. przez ks. Dolindo Ruotolo OFS. W tej polemice komisja papieska stanęła jednak po stronie Ricciottiego[1].

W latach 1929–1936 był jednym z redaktorów Enciclopedia Italiana[2].

W czasie II wojny światowej opat Ricciotti otwarcie opowiedział się przeciwko rasizmowi, zapewniał schronienie prześladowanym ze względu na rasę i poglądy polityczne. Zmarł 22 stycznia 1964 roku w Rzymie[1].

Wybrane publikacjeEdytuj

Publikacje dotyczące biblistyki i patrologii[1][2]:

  • Il libro di Geremia, Turyn 1923
  • Le Lamentazioni di Geremia, Turyn 1924
  • Il libro di Giobbe, Turyn 1924
  • Sant’Efrem Siro. Biografia, scritti, teologia, Turyn 1925
  • S. Efrem Siro. Inni alla Vergine tradotti dal siriaco, Turyn 1925
  • Il Cantico dei Cantici, Turyn 1928
  • Nomocanone di Bar-Hebreo, Rzym 1931
  • L’Apocalisse di Paolo siriaca, Brescia 1932
  • Bibbia e non Bibbia, Brescia 1932
  • Storia d’Israele, Turyn 1932-1934 (Dzieje Izraela, wyd. pol. 1956)
  • Roma cattolica e Oriente cristiano, Florencja 1935
  • Flavio Giuseppe tradotto e commentato, Turyn 1937
  • Vita di Gesù Cristo con introduzione critica e illustrazioni, Mediolan 1941 (Życie Jezusa Chrystusa, wyd. pol. 1954, 1955, 1956, 2000)
  • Questioni giudaiche, Rzym 1941
  • Paolo Apostolo: biografia con introduzione critica e illustrazioni, Rzym 1946
  • Le lettere di San Paolo tradotte e commentate, Rzym 1949
  • Gli Atti degli Apostoli tradotti e commentati, Rzym 1951
  • La «Era dei martiri»: il cristianesimo da Diocleziano a Costantino, Rzym 1953
  • L’imperatore Giuliano l’Apostata secondo i documenti, Mediolan 1956
  • La Bibbia e le scoperte moderne, Florencja 1957
  • Giacinto Gigli: Diario Romano (1608-1670), Rzym 1958

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Andrea Nicolotti: Ricciotti, Giuseppe (Dizionario Biografico degli Italiani – Volume 87/2017) (wł.). treccani.it. [dostęp 2021-02-02].
  2. a b Ricciotti, Giuseppe (Enciclopedia Italiana - II Appendice 1949) (wł.). treccani.it. [dostęp 2021-02-02].