Glinik Dolny

wieś w województwie podkarpackim

Glinik Dolnywieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Frysztak[2][3].

Artykuł

49°49′51″N 21°36′8″E

- błąd

39 m

WD

49°49'27"N, 21°35'58"E

- błąd

39 m

Odległość

811 m

Glinik Dolny
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

strzyżowski

Gmina

Frysztak

Liczba ludności (2020)

906[1]

Strefa numeracyjna

17

Kod pocztowy

38-130

Tablice rejestracyjne

RSR

SIMC

0649137[2]

Położenie na mapie gminy Frysztak
Mapa konturowa gminy Frysztak, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Glinik Dolny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Glinik Dolny”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Glinik Dolny”
Położenie na mapie powiatu strzyżowskiego
Mapa konturowa powiatu strzyżowskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Glinik Dolny”
Ziemia49°49′51″N 21°36′08″E/49,830833 21,602222
Integralne części wsi Glinik Dolny[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0649143 Budy część wsi

Wieś graniczy z miejscowościami: Twierdza, Widacz, Lubla, Glinik Średni i od północy z Frysztakiem. Nazwa najprawdopodobniej pochodzi od dominującego typu gleby – gliny. Wszystko wskazuje także na to, iż dawniej gliniki tworzyły jedną całość (najstarsze dokumenty mówią o Gliniku). Nie można też jednoznacznie określić, kiedy nastąpił podział.

HistoriaEdytuj

Ślady obecności człowieka na tym terenie sięgają neolitu. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z roku 1277 i 1474 kiedy to Bolesław Wstydliwy, a później Kazimierz Jagiellończyk uwalniali wsie należące do Cystersów od różnych danin. W rękach Cystersów tereny te pozostały do końca XV w. W 1532 r. nabył je od zakonu Marcin Frysztacki.

Kolejnymi właścicielami Glinika byli między innymi: Ankwicz i Bobola. W siedemnastym wieku mieli tu dworek Rojowscy. Późniejszym właścicielem był baron Lassollaye, który sprzedał dobra Konstantemu Kiernickiemu. Po zespole dworskim pozostały resztki parku ze starymi drzewami.

W miejscowości ulokowany jest kirkut i cmentarz choleryczny – oba z XIX w. W centrum wsi przy drodze kapliczka przydrożna wybudowana na planie prostokąta, zwieńczona dwuspadowym dachem i krzyżem.

Pokłady gliny wykorzystywane są od lat przez funkcjonującą cegielnię. Tradycyjne nazwy części wsi to: Budy, Łysa Góra, Rogale,Granice

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we Frysztaku.

GospodarkaEdytuj

We wsi działa cegielnia i dom pomocy społecznej dla ludzi nerwowo chorych.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 7 [dostęp 2022-02-08]
  2. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

Linki zewnętrzneEdytuj