Glukagon

związek chemiczny

Glukagonpolipeptydowy hormon wytwarzany przez komórki A (α) wysp trzustkowych. Hormon ten ma znaczenie w gospodarce węglowodanowej, stymulując wzrost stężenia glukozy we krwi, co jest działaniem antagonistycznym w stosunku do insuliny. Wzmaga on procesy glukoneogenezy i glikogenolizy oraz utleniania kwasów tłuszczowych.

Glukagon
Glukagon
Identyfikacja
numer CAS 9007-92-5
DrugBank DB00040
OMIM 138030
HomoloGene 136497
Klasyfikacja medyczna
ATC H04AA01
Trójwymiarowy model struktury glukagonu. Kolorem żółtym oznaczony jest jedyny atom siarki
Struktura pierwszorzędowa cząsteczki glukagonu

Został odkryty przez Charlesa P. Kimballa i Johna R. Murlina w 1923 roku[1].

BudowaEdytuj

Struktura pierwszorzędowa cząsteczki glukagonu:

NH2-His-Ser-Gln-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Tyr-Ser-Lys-Tyr-Leu-Asp-Ser-Arg-Arg-Ala-Gln-Asp-Phe-Val-Gln-Trp-Leu-Met-Asn-Thr-COOH (29 reszt aminokwasowych)

DziałanieEdytuj

Glukagon wydzielony przez wysepki trzustkowe dostaje się do wątroby przez żyłę wrotną i tam prawie całkowicie jest pochłaniany, a do krwi krążenia ogólnego przedostaje się tylko jego niewielka ilość. W stanie głodu zwiększa się wydzielanie glukagonu, co powoduje zachowanie prawidłowego stężenia glukozy we krwi, co jest niezwykle ważne dla zachowania właściwego funkcjonowania mózgu.

Glukagon i insulina należą do podstawowych regulatorów przemian węglowodanowych w organizmie, wpływają na aktywny transport przez błonę komórkową i biosyntezę białek i tłuszczów w komórkach.

 
Rola glukagonu w regulacji gospodarki glukozy. Antagonizm z insuliną

PrzypisyEdytuj

  1. C.P. Kimball, John R. Murlin, Aqueous extracts of pancreas. III. Some precipitation reactions of insulin, „Journal of Biological Chemistry”, 58 (1), 1923, s. 337–346, DOI10.1016/S0021-9258(18)85474-6 [dostęp 2021-08-09] (ang.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj