Otwórz menu główne

Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie

Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua – budynek przy ul. Senatorskiej 38, jeden z najlepiej zachowanych obiektów w stylu secesyjnym w Warszawie.

Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Ilustracja
Frontowa elewacja budynku
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Senatorska 38
Architekt Stanisław Grochowicz, Gustaw Landau-Gutenteger
Rozpoczęcie budowy 1904
Ukończenie budowy 1906
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Gmach Domu Bankowego Wilhelma Landaua w Warszawie
Ziemia52°14′34,534″N 21°00′14,533″E/52,242926 21,004037

BudowaEdytuj

Budynek, zaprojektowany przez Stanisława Grochowicza i Gustawa Landaua-Gutentegera, został wzniesiony w latach 1904–1906. Spadkobiercom właściciela banku Wilhelma Landaua (zmarłego w 1899) zależało na dobrym usytuowaniu części wejściowej i hali kasowej, dobrym oświetleniu pomieszczeń naturalnym światłem, zapewnieniu jak najlepszych warunków, zarówno dla obsługi klientów, jak i dla pracującego w nim personelu, a także nowoczesnym rozwiązaniu pomieszczeń skarbcowych.

Gmach posiada liczne elementy na zewnątrz z okresu secesji oraz wnętrze w tymże stylu, które udało się zachować mimo wielu remontów i akcji renowacyjnych. Widać to np. po: posadzce z motywem liścia klonu, sztukatorskiej oprawie okien, meblach, boazerii, barierach ozdobionych kwiatami o wąskich, wiotkich łodygach.

Bank Landaua funkcjonował w tym miejscu do 1925, następnie w budynku mieścił się Polski Bank Przemysłowy. Podczas II wojny światowej budynek był wykorzystywany na potrzeby Szpitala Maltańskiego, mieszczącego się w sąsiadującym z budynkiem pałacu Mniszchów. Budowla przetrwała wojnę bez większych strat (m.in. zniszczony świetlik w hali kasowej), jednak po 1951 została pozbawiona efektownej kopuły wieńczącej główne wejście do budynku.

Po wojnie zmieniono numerację budynku z 42 na 38[1]. Po 1945 w gmachu mieściły się m.in. Stołeczny Ośrodek Propagandy Partyjnej[2], ośrodek języka rosyjskiego (Государственный институт русского языка имени А.С.Пушкина) (-1990) oraz Instytut Francuski (1994-2009). Od 1 maja 2015 mieści się w nim Park Miniatur Województwa Mazowieckiego.

W latach 50. na bocznej ścianie budynku umieszczono tablicę projektu Karola Tchorka upamiętniającą egzekucje Polaków z 7 i 14 sierpnia 1944[3].

W latach 2015–2018 budynek był siedzibą Parku Miniatur Województwa Mazowieckiego[4].

Zobacz teżEdytuj

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Bank Przemysłowy Polski dawny Dom Bankowy Wilhelma Landaua. warszawa1939.pl. [dostęp 2017-02-12].
  2. Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 195.
  3. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 265. ISBN 83-912463-4-5.
  4. Tomasz Urzykowski. Park Miniatur uratowany. „Gazeta Stołeczna”, s. 2, 7-8 kwietnia 2018. 

BibliografiaEdytuj