Gnejusz Manliusz Wulson

Gnejusz Manliusz Wulson (łac. Gnaeus Manlius Vulso) – w roku 189 p.n.e. konsul republiki rzymskiej wraz z Markiem Fulwiuszem Nobiliorem.

W 197 p.n.e. wybrany na urząd edyla kurulnego[1]. Dwa lata później pełnił urząd pretor Sycylii[2]. W 189 p.n.e. wybrany na urząd konsula[3]. Prowadził zwycięską kampanię przeciwko Galatom w Azji Mniejszej w czasie wojny Rzymu z tym ludem[4]. W 188 p.n.e. mianowany prokonsulem[5]. Być może odbył triumf w 187 p.n.e. Według Florusa senat odrzucił wniosek o to wyróżnienie[6], jednak Liwiusz opisuje ze szczegółami triumfalny pochód Gnejusza Manliusza[7]. W 184 p.n.e. bezskutecznie ubiegał się o cenzurę[8].

Wulson był patrycjuszem, członkiem gens Manlia, ale nieznane są jego bliższe powiązania z Torkwatusami, bardziej znaną gałęzią rodu.

PrzypisyEdytuj

  1. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 33, 25.
  2. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 33, 42-43.
  3. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 37, 47.
  4. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 38, 12-27.
  5. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 38, 35.
  6. Florus, Zarys dziejów rzymskich, 1, 27.
  7. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 39, 6.
  8. Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 39, 40.

BibliografiaEdytuj

  • Florus: Zarys dziejów rzymskich. Przeł. Ignacy Lewandowski. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1973.
  • Tytus Liwiusz: Dzieje Rzymu od założenia miasta. Księgi XXXV-XL. Przeł. i oprac. Mieczysław Brożek. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1981.