Gołuchowice (powiat będziński)

wieś w województwie śląskim, powiecie będzińskim

Gołuchowicewieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, w gminie Siewierz.

Artykuł 50°26′27″N 19°16′17″E
- błąd 39 m
WD 50°26'N, 19°16'E
- błąd 2322 m
Odległość 949 m
Gołuchowice
wieś
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat będziński
Gmina Siewierz
Liczba ludności (2008) 426
Strefa numeracyjna 32
Tablice rejestracyjne SBE
SIMC 0221497
Położenie na mapie gminy Siewierz
Mapa lokalizacyjna gminy Siewierz
Gołuchowice
Gołuchowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gołuchowice
Gołuchowice
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Gołuchowice
Gołuchowice
Położenie na mapie powiatu będzińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu będzińskiego
Gołuchowice
Gołuchowice
Ziemia50°26′27″N 19°16′17″E/50,440833 19,271389

HistoriaEdytuj

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona po raz pierwszy w 1372 w dokumencie zapisanym w języku łacińskim jako Goluchouicze, 1470–1480 Goluchowycze, 1529 Goluchowicze, Goloschowicze[1].

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Goluchowycze wymienia w latach (14701480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[2].

Wieś była początkowo własnością książęcą, która odnotowana została w historycznych dokumentach własnościowych i podatkowych. W 1372 książę cieszyński Przemysław I Noszak sprzedał za 18 grzywien groszy praskich miejscowemu chłopu Wawrzyńcowi z Markowic sołectwo w Gołuchowicach. Nowy sołtys otrzymał we wsi szósty i siódmy wymierzony łan, karczmę, jatkę rzeźniczą, warsztat szewski, młyn ze stawem rybnym oraz dostawał co trzeci denar z zasądzonych pieniężnych kar sądowych. Mieszkańcom wsi na 12 lat przyznano wolniznę na zagospodarowanie. Czynsz roczny z całej wsi wynosił 1 wiardunek rocznie[1].

W 1443 Wacław I książę cieszyński sprzedał biskupowi krakowskiemu Zbigniewowi Oleśnickiemu księstwo siewierskie, w tym leżące w nim Gołuchowice. Od XV wieku miejscowość należała do biskupstwa krakowskiego i leżała w księstwie siewierskim w województwie krakowskim w Koronie Królestwa Polskiego, a od unii lubelskiej z 1569 w Rzeczypospolitej Obojga Narodów[3].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Leszczyńska-Skrętowa 1986 ↓.
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, s. 200.
  3. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 100.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

Zobacz teżEdytuj