Gotówka (województwo lubelskie)

wieś w województwie lubelskim

Gotówka (dawniej Gotówka Niemiecka) – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Ruda-Huta[3][4].

Gotówka
kolonia
Ilustracja
Kaplica rzymskokatolicka w Gotówce
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Ruda-Huta
Liczba ludności (2011) 245[1]
Strefa numeracyjna 82
Kod pocztowy 22-110[2]
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0106164
Położenie na mapie gminy Ruda-Huta
Mapa lokalizacyjna gminy Ruda-Huta
Gotówka
Gotówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gotówka
Gotówka
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Gotówka
Gotówka
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu chełmskiego
Gotówka
Gotówka
Ziemia51°10′43″N 23°32′41″E/51,178611 23,544722
Strona internetowa
Gotówka i Leśniczówka na Mapie Topograficznej Królestwa Polskiego z 1839 roku
Gotówka (Niemiecka) na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1931 r.

Do 1954 r. wchodziła w skład gminy Krzywiczki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego. Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Ruda-Huta[5].

Wieś położona jest na terenie Chełmskiego Parku Krajobrazowego pomiędzy dwoma rezerwatami: Bagno Serebryskie ze znajdującą się tam wieżą widokową i Brzeźno. Oba rezerwaty to unikatowe torfowiska węglanowe. W maju odbywa się tam impreza pod nazwą Eko Majówka-Gotówka, festyn ekologiczny połączony z występami artystycznymi, konkursami i wystawą fotograficzną.

HistoriaEdytuj

Wieś założona w 1823 r. przez Antoniego Grothusa na gruntach wydzielonych z dóbr Serebryszcze. Według "Słownika geograficznego Królestwa Polskiego" ok. 1866 r. liczyła 8 osad (gospodarstw) o łącznej powierzchni 194 mórg. W 1866 r. na terenie wsi zaczęli się osiedlać osadnicy niemieccy była to wieś czynszowa. Od tego momentu w dokumentach pojawia się nazwa Gotówka Niemiecka. W 1869 r. koloniści niemieccy zbudowali niewielką drewnianą świątynię, rozbudowaną 10 lat później i zniszczoną w czasie pierwszej wojny światowej. W l. 1930-1931 zbudowaną nową świątynię. Obok niej funkcjonował cmentarz grzebalny, którego ślady zachowały się do chwili obecnej. Przed pierwszą wojną światową we wsi funkcjonował też kantorat (szkoła).

Według spisu powszechnego z 30 września 1921 r. Gotówka liczyła 331 mieszkańców, z których narodowość polską deklarowało 163, niemiecką 168, wyznanie rzym.-kat. 118, prawosławne 8, ewangelickie 201, mojżeszowe 4. W okresie międzywojennym we wsi istniała szkoła powszechna

W 1939 r. potomkowie kolonistów niemieckich otrzymali od rządu niemieckiego polecenie wyjazdu do Rzeszy. Na ich miejsce sprowadzono Polaków wysiedlonych z Poznańskiego, którzy po wojnie powrócili w rodzinne strony. Mieszkańców narodowości ukraińskiej w 1945 r. wysiedlono do ZSRR.[6]

W 1943 wieś liczyła 312 mieszkańców, w 1946 – 268, w 1965 – 352, w 1998 – 234, w 2000 – 228.

W miejscowości znajduje się kaplica rzymskokatolicka należąca do parafii w Rudzie Hucie.

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-10-16].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Ruda-Huta. Urząd Gminy Ruda-Huta. [dostęp 2015-10-16].
  6. Wawryniuk 2002 ↓, s. wg indeksu.

BibliografiaEdytuj

  • Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. IV: Województwo lubelskie, Warszawa 1924, s. 11.
  • A. Franecki, Ślady dziejów gminy Ruda Huta, Chełm-Ruda Huta 2010.
  • Andrzej Wawryniuk: Leksykon miejscowości powiatu chełmskiego. Chełm: Starostwo Powiatowe w Chełmie, 2002, s. 477. ISBN 83-916380-0-6.

Linki zewnętrzneEdytuj