Otwórz menu główne

Gozdnica

miasto i gmina w województwie lubuskim
Ten artykuł dotyczy miasta w woj. lubuskim. Zobacz też: inne znaczenia słowa Gozdnica.

Gozdnica (do 1945 niem. Freiwaldau[3]) – miasto, będące jednocześnie gminą miejską, zlokalizowane w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim.

Gozdnica
miasto i gmina
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat żagański
Prawa miejskie przed 1315
Burmistrz Krzysztof Jarosz
Powierzchnia 23,88[1] km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

3192[2]
133,7 os./km²
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 68-130
Tablice rejestracyjne FZG
Położenie na mapie powiatu żagańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu żagańskiego
Gozdnica
Gozdnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gozdnica
Gozdnica
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Gozdnica
Gozdnica
Ziemia51°26′20″N 15°05′44″E/51,438889 15,095556
TERC (TERYT) 0810011
SIMC 0988388
Urząd miejski
ul. Ceramików 2
68-130 Gozdnica
Strona internetowa

Gozdnica uzyskała lokację miejską przed 1315 rokiem, zdegradowana w 1752 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1967 roku[4].

Spis treści

PołożenieEdytuj

Położona w pobliżu granicy z województwem dolnośląskim, 25 km na płd.-zach. od Żagania i 15 km granicy polsko-niemieckiej, przy drogach wojewódzkich: nr 300 i nr 350. Leży pośród Borów Dolnośląskich nad Czernicą.

Struktura powierzchniEdytuj

Według danych z roku 2002[5] Gozdnica ma obszar 23,97 km², w tym:

Miasto stanowi 2,12% powierzchni powiatu.

HistoriaEdytuj

 
Pomnik ofiar niemieckich obozów pracy niewolniczej działających w okolicy miasta
 
Fragment centrum miasta
 
Herb Gozdnicy

W 1285 Gozdnica uzyskała prawa miejskie. W XVIII w. w osadzie wzniesiony został najstarszy zachowany kościół miasta – kościół Świętego Ducha. W 1413 jako wchodząca w skład "państwa przewoskiego" została włączona w granicę księstwa żagańskiego. W 1556 Ferdynand I Habsburg udzielił miastu przywileju odbywania dwóch jarmarków w ciągu roku. W XVII wieku miasto było niszczone przez wojny i pożary, upadło rzemiosło, w 1752 władze pruskie odebrały Gozdnicy prawa miejskie. W XIX w oparciu o obfite złoża iłów rozwinął się przemysł ceramiczny, po 1885 Gotfryd Sturm uruchomił dwie fabryki produkujące dachówki. W 1896 otwarto linię kolejową do Ruszowa. W latach 1929-1930 zbudowano kościół św. Wawrzyńca. W latach 30-tych na północ od miasta Luftwafe wybudowało lotnisko. 21 lutego 1945 do Gozdnicy wkroczyły oddziały Armii Czerwonej, zniszczeniu uległo 30% zabudowy. Następnie stacjonował tu sztab 33 Nyskiego Pułku Piechoty Wojska Polskiego. W 1967 Gozdnica otrzymała prawa miejskie, w 1970 ulokowano tu Lubuskie Zakłady Ceramiki Budowlanej[6]. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.

 
Położenie gminy na mapie powiatu

Według danych z roku 2008[1] miasto miało 3398 mieszkańców.

W referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej dotyczącym wejścia Polski do Unii Europejskiej w gminie zanotowano największy euroentuzjazm (92%)[7].

W 2016 nieznacznie powiększono obszar miasta.

ZabytkiEdytuj

  • Wieża dawnego kościoła parafialnego z 1687, świątynię zburzono w 1876, wieża spłonęła w 1900, rok później została odbudowana[6];
  • Ruiny młyna zbudowanego w latach 1684-1699, zniszczonego w 1989 w wyniku pożaru[6];
  • kościół św. Wawrzyńca z lat 1929-1930;

DemografiaEdytuj

Dane z 30 czerwca 2004[8]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 3501 100 1818 51,9 1683 48,1
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
146,1 75,8 70,2
  • Piramida wieku mieszkańców Gozdnicy w 2014 roku[2].


 

GospodarkaEdytuj

Ceramika materiałów budowlanych[6].

EdukacjaEdytuj

SportEdytuj

Kościoły i wspólnoty religijneEdytuj

Miasta partnerskieEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 23.09.2009].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Gozdnica, w oparciu o dane GUS.
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  4. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 32-33.
  5. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  6. a b c d Waldemar Bena opis do mapy "Bory Dolnośląskie, Przemkowski Park Krajobrazowy" Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2004 ​ISBN 83-88049-83-6
  7. Unia zwyciężyła w każdym regionie. rzeczpospolita.pl, 2003-06-10. [dostęp 2011-04-25].
  8. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].

Linki zewnętrzneEdytuj