Grań Tatr Wysokich Liliowe – Rysy

Szczyty i przełęcze Tatr Wysokich wymienione w kolejności ich występowania w grani głównej Tatr od Liliowego do Przełęczy pod Kopą. W miejscach, w których od grani głównej odchodzi grań boczna, opis zbacza na nią, a następnie wraca, by kontynuować od zwornika.

Ten artykuł opisuje punkty topograficzne polskich Tatr Wysokich. Pozostałe artykuły to:

Przewagą tego sposobu opisu nad kolejną kategorią jest wzajemne powiązanie wymienionych obiektów topograficznych. Dzięki temu każdy z nich jest połączony ze swoimi następnikiem i poprzednikiem tak w terenie, jak i w tekście. Analogiczną metodę zastosował Witold Henryk Paryski w swoim 25-tomowym przewodniku po Tatrach – podstawowym materiale źródłowym dla zajmujących się topografią Tatr.

Liliowe – ŚwinicaEdytuj

Początkowy odcinek grani rozdziela górne partie Doliny Cichej, Dolinę Walentkową na Słowacji od górnych partii Doliny Zielonej Gąsienicowej (m.in. od Świnickiej Kotlinki) w Polsce.

W tym miejscu grań główna skręca wraz z granicą polsko-słowacką na południe ku Walentkowej Przełęczy.

Świnica – Zawratowa TurniaEdytuj

Osobny artykuł: Wschodnia grań Świnicy.

Odcinek grani bocznej podążający na wschód ku kolejnemu zwornikowiZawratowej Turni. Rozgranicza on górne piętro Doliny Pięciu Stawów Polskich, Dolinkę pod Kołem od górnych partii Doliny Zielonej Gąsienicowej, czyli od Świnickiej Kotlinki i Zadniego Koła z Zadnim Stawem Gąsienicowym.

Od niej oddziela się ku północy boczna grań ku Kościelcowi:

Osobny artykuł: Grań Kościelców.

Zawratowa Turnia – Mały Kozi WierchEdytuj

Ten krótki odcinek grani rozdziela górne piętro Doliny Czarnej Gąsienicowej, kotlinę Zmarzłego Stawu od górnego piętra Doliny Pięciu Stawów Polskich – Dolinki pod Kołem.

Tu na południe odchodzi krótka grańka do Kołowej Czuby.

Mały Kozi Wierch – Kołowa CzubaEdytuj

Krótka grańka oddzielająca od siebie Dolinkę pod Kołem od Dolinki Pustej – obie w Dolinie Pięciu Stawów Polskich.

Mały Kozi Wierch – Skrajny GranatEdytuj

Skrajny Granat – Żółta TurniaEdytuj

Skrajny Granat – KrzyżneEdytuj

Krzyżne – Kopy SołtysieEdytuj

Krzyżne – Turnia nad DziademEdytuj

Osobny artykuł: Wołoszyn.

Świnica – Gładki WierchEdytuj

Zobacz też: Walentkowa Grań.

Gładki Wierch – Liptowskie KopyEdytuj

  • Gładki Wierch
  • Zawory (Závory) 1879 m
  • Liptowskie Kopy
Osobny artykuł: Liptowskie Kopy.

Gładki Wierch – Szpiglasowy WierchEdytuj

Szpiglasowy Wierch – Opalony WierchEdytuj

Szpiglasowy Wierch – CubrynaEdytuj

Mnichowa Kopa – MnichEdytuj

Południowo-zachodnia grań odosobnionej turni Mnicha, zmierzając ku Zadniemu Mnichowi, zatraca się w piargach.

Cubryna – KrywańEdytuj

Potężna boczna odnoga grani Tatr, kulminująca w narodowym szczycie Słowaków – Krywaniu.

Cubryna – RysyEdytuj

Rysy – Siedem GranatówEdytuj

Boczna grań odchodząca od grani głównej w północno-zachodnim wierzchołku Rysów.

Rysy – Wyżnia Spadowa PrzełączkaEdytuj

Wyżnia Spadowa Przełączka – SkoruśniakEdytuj

Wyżnia Spadowa Przełączka – Żabi MnichEdytuj

Żabi Mnich – Żabia Lalka (Grań Żabiej Lalki)Edytuj

Żabi Mnich – Siedem GranatówEdytuj

Rysy – Przełęcz pod KopąEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Władysław Cywiński: Tom 18. Granaty. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2013, s. 261–262, seria: Tatry. Przewodnik szczegółowy. ISBN 978-83-7104-046-7.

BibliografiaEdytuj

  • Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  • Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT”, 2004. ISBN 83-915-737-9-6.
  • Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: Geosystems Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.
  1. Bibliografia użyta w artykule Wołowy Grzbiet.