Granatnik RPG-76 Komar

polska pancerzownica

RPG-76 Komarpolski granatnik przeciwpancerny z wyrzutnią jednorazowego użytku.

Granatnik RPG-76 Komar
Ilustracja
Granatnik przeciwpancerny RPG-76
Państwo  Polska
Producent Zakłady Sprzętu Precyzyjnego w Niewiadowie
Rodzaj ręczny granatnik przeciwpancerny
Obsługa 1
Historia
Produkcja 1983-95
Wyprodukowano około 100 tys.[1]
Dane techniczne
Kaliber 40 mm / granat 68 mm[2]
Wymiary
Długość 810 mm (niezaładowany)[2]

1200 mm (w położeniu bojowym)[2]

Masa
broni ok. 0,32 kg (niezaładowany)[2]

2,1 kg (załadowany)

Inne
Prędkość pocz. pocisku 145 m/s[2]
Zasięg skuteczny 150 m (do celów ruchomych)
200 m (do celów nieruchomych)[2]
Przebijalność pancerza ok. 300 mm[2]

Historia konstrukcjiEdytuj

W 1971 roku w Wojskowym Instytucie Technicznym Uzbrojenia rozpoczęto program o kryptonimie „Argon”. Jego celem było opracowanie granatnika przeciwpancernego z jednorazową wyrzutnią, który mógłby uzupełnić granatniki RPG-7. Badano dwie wersje granatnika: bezodrzutową i rakietową. Do dalszych prac wybrano wersję rakietową (powodem była możliwość wykorzystania wcześniejszych prac nad granatem nasadkowym z pomocniczym napędem rakietowym PGN-60). Na tym etapie projektowania w pracach, obok zespołu polskiego (Z. Zaborowski, K. Kowalewski, T. Witczak, Z. Kapustka, A. Perełkowicz, K. Laskowski, Z. Kupidura), uczestniczył zespół z bułgarskiego Wojskowego Instytutu Naukowo-Badawczego w Sofii. Zadaniem Bułgarów było opracowanie silnika rakietowego i wyrzutni. Pierwsza prezentacja nowej broni miała miejsce w 1973 roku na III Centralnej Wojskowej Wystawie Wynalazczości i Racjonalizatorstwa. Broń oznaczono wtedy jako „Kumulacyjny granat przeciwpancerny z wyrzutnią jednorazowego użytku RPG-73". Badania zakończono w 1976 roku i wówczas granatnik otrzymał nazwę RPG-76 Komar[3]. W 1980 roku powstała seria prototypowa granatników. W następnych latach doszło do załamania się współpracy z Bułgarami – prace nad granatnikiem dokończono samodzielnie. Został on wprowadzony do uzbrojenia dopiero w 1985 roku jako „RPG-76 Komar”. Produkowany był w Zakładach Sprzętu Precyzyjnego w Niewiadowie. W latach 1983–1995 wyprodukowano ich dla Wojska Polskiego ponad 100 000 sztuk[3]

Wkrótce po zakończeniu produkcji, w drugiej połowie lat 90. granatniki zostały wycofane z uzbrojenia i zmagazynowane z uwagi zwiększenie wymagań w zakresie bezpieczeństwa i brak samolikwidatora[3]. W ramach pilnej potrzeby trafiły jednak na wyposażenie Polskich Kontyngentów Wojskowych w Iraku oraz w Afganistanie, gdzie były używane jako broń wsparcia[3][4]. Zaletą okazała się możliwość odpalania z wnętrza pojazdu[3]. W latach 2009–11 opracowano nowy zapalnik z samolikwidatorem, lecz wojsko zrezygnowało z modernizacji posiadanych granatników[3].

W styczniu 2018 roku Agencja Mienia Wojskowego zaoferowała na sprzedaż 24 589 granatników RPG-76 wyprodukowanych w latach 1985–1990. Biorąc pod uwagę, że pochodziły one z ostatnich lat produkcji tej broni, były to prawdopodobnie ostatnie RPG-76 posiadane przez Wojsko Polskie[1].

Opis konstrukcjiEdytuj

Granatnik przeciwpancerny Komar składa się z aluminiowej wyrzutni o masie 0,32 kg w postaci gładkoprzewodowej cienkościennej rury o kalibrze 40 mm, będącej jednocześnie zasobnikiem transportowym pocisku i nadkalibrowego pocisku rakietowego o kal. 68 mm wyposażonego w zapalnik denny DCR. Do wyrzutni mocowane są przyrządy celownicze (celownik z trzema szczerbinami odpowiadającymi odległościom 50, 150, 250 m), mechanizm spustowo-odpalający, rurowa kolba składana oraz pas transportowy. W położeniu marszowym broń ma złożoną kolbę i celownik mechaniczny, a pocisk znajdujący się w wyrzutni jest zaryglowany zatrzaskiem sprężynowym. Rozłożenie kolby powoduje odryglowanie pocisku i napięcie sprężyny mechanizmu spustowego. Po naciśnięciu spustu następuje uruchomienie silnika rakietowego pocisku (dysze są odchylone o 40 stopni, co chroni strzelca przed poparzeniem).

Pocisk o masie 1,78 kg składa się z głowicy kumulacyjnej o kalibrze 68 mm[2] elaborowanej heksogenem, silnika rakietowego, stabilizatora i bezwładnościowego zapalnika o działaniu natychmiastowym.

UżytkownicyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wilk Remigiusz: Ostatnie RPG-76 na sprzedaż. [dostęp 2018-01-25].
  2. a b c d e f g h Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 55–56. ISBN 83-86776-25-0.
  3. a b c d e f Remigiusz Wilk. Lekka broń przeciwpancerna dla WP. „Raport – Wojsko Technika Obronność”. 02/2017, s. 8-9. Agencja Lotnicza Altair. ISSN 1429-270x. 
  4. Jednorazowy granatnik dla WP?, altair.com.pl [dostęp 2017-11-23].

BibliografiaEdytuj