Grand Prix Holandii 1973

Grand Prix Holandii 1973 (oryg. Grote Prijs van Nederland) – 10. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1973, która odbyła się 29 lipca 1973, po raz 18. na torze Zandvoort.

Grand Prix Holandii 1973
Grote Prijs van Nederland
230. Grand Prix Formuły 1
Tor Circuit Park Zandvoort
Holandia Circuit Park Zandvoort
Data 29 lipca 1973
Trasa
Liczba okrążeń 72
Długość okrążenia 4,226 km
Dystans 304,272 km
Uczestnicy
Zgłoszenia 24 kierowców
Zakwalifikowało się 24 kierowców
Ukończyło wyścig 11 kierowców
Wyniki
Pole position Ronnie Peterson
(1:19,47, Lotus)
Zwycięzca Jackie Stewart
(1:39:12,45, Tyrrell)
Najszybsze
okrążenie
Ronnie Peterson
(1:20,31, Lotus)
10. Grand Prix w sezonie 1973
Poprzednie Grand Prix Wielkiej Brytanii
Następne Grand Prix Niemiec
Grand Prix Holandii
Gijs van Lennep podczas Grand Prix Holandii 1973

20. Grand Prix Holandii, 18. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Zandvoort wrócił do kalendarza Formuły 1 po rocznej nieobecności. Podczas tego wyścigu zginął Roger Williamson, była to pierwsza z dwóch ofiar śmiertelnych w sezonie 1973. François Cevert, który zajął drugie miejsce w tym wyścigu, później zginął w czasie ostatniego wyścigu sezonu Stanów Zjednoczonych. Wyścig wygrał Jackie Stewart.

WypadekEdytuj

Jadący swój drugi wyścig w Formule 1 Brytyjczyk Roger Williamson na 8 okrążeniu, najprawdopodobniej w wyniku pęknięcia opony, uderzył w barierki, po czym bolid wylądował do góry kołami i zaczął płonąć. Jadący za nim David Purley zatrzymał się i pobiegł pomóc koledze, próbując przewrócić bolid na koła. Obsługa toru mu nie pomogła, przyglądając się obojętnie całemu zajściu. Płomienie wkrótce objęły cały bolid i urosły do takich rozmiarów, że szanse uratowania Williamsona były bliskie zeru. Od szczątków pojazdu odciągnął Purleya człowiek z obsługi, który musiał zrobić to siłą. Purley w furii uderzył go i podniósł ręce w akcie rozpaczy. Całą scenę w niedzielne popołudnie oglądały przed telewizorami miliony ludzi. Gdy w końcu przybył wóz strażacki, Williamson już nie żył. David Purley odznaczony został 11 medalami za heroizm i odwagę, w tym najwyższym cywilnym odznaczeniem Medal Jerzego za próbę ratowania Williamsona.

KlasyfikacjaEdytuj

KwalifikacjeEdytuj

Poz Nr Kierowca konstruktor Czas Strata
1 2   Ronnie Peterson Lotus-Ford 1:19.47
2 5   Jackie Stewart Tyrrell-Ford 1:19.97 +0.50
3 6   François Cevert Tyrrell-Ford 1:20.12 +0.65
4 7   Denny Hulme McLaren-Ford 1:20.31 +0.84
5 10   Carlos Reutemann Brabham-Ford 1:20.59 +1.12
6 8   Peter Revson McLaren-Ford 1:20.60 +1.13
7 27   James Hunt March-Ford 1:20.70 +1.23
8 24   Carlos Pace Surtees-Ford 1:21.02 +1.55
9 20   Jean-Pierre Beltoise BRM 1:21.14 +1.67
10 17   Jackie Oliver Shadow-Ford 1:21.23 +1.76
11 21   Niki Lauda BRM 1:21.43 +1.96
12 19   Clay Regazzoni BRM 1:21.56 +2.09
13 11   Wilson Fittipaldi Brabham-Ford 1:21.82 +2.35
14 28   Rikky von Opel Ensign-Ford 1:22.01 +2.54
15 25   Howden Ganley Iso Marlboro-Ford 1:22.10 +2.63
16 1   Emerson Fittipaldi Lotus-Ford 1:22.24 +2.77
17 12   Graham Hill Shadow-Ford 1:22.50 +3.03
18 14   Roger Williamson March-Ford 1:22.72 +3.25
19 22   Chris Amon Tecno 1:22.73 +3.26
20 26   Gijs van Lennep Iso Marlboro-Ford 1:22.95 +3.48
21 18   David Purley March-Ford 1:23.09 +3.62
22 16   George Follmer Shadow-Ford 1:24.14 +3.67
23 15   Mike Beuttler March-Ford 1:24.45 +3.98
24 23   Mike Hailwood Surtees-Ford 1:32.33 +11.86

WyścigEdytuj

Poz Nr Kierowca konstruktor Okrążenie Czas/Powód n.u Poz. start. Punkty
1 5   Jackie Stewart Tyrrell-Ford 72 1:39:12.45 2 9
2 6   François Cevert Tyrrell-Ford 72 + 15.83 3 6
3 27   James Hunt March-Ford 72 + 1:03.01 7 4
4 8   Peter Revson McLaren-Ford 72 + 1:09.13 6 3
5 20   Jean-Pierre Beltoise BRM 72 + 1:13.37 9 2
6 26   Gijs van Lennep Iso Marlboro-Ford 70 + 2 okr. 20 1
7 24   Carlos Pace Surtees-Ford 69 + 3 okr. 8  
8 19   Clay Regazzoni BRM 68 + 4 okr. 12  
9 25   Howden Ganley Iso Marlboro-Ford 68 + 4 okr. 15  
10 16   George Follmer Shadow-Ford 67 + 5 okr. 22  
11 2   Ronnie Peterson Lotus-Ford 66 skrzynia biegów 1  
Niesklasyfikowani
NS 12   Graham Hill Shadow-Ford 56 niesklasyfikowany 17  
NU 21   Niki Lauda BRM 52 pompa paliwowa 11  
NU 23   Mike Hailwood Surtees-Ford 52 elektryka 24  
NU 7   Denny Hulme McLaren-Ford 31 silnik 4  
NU 11   Wilson Fittipaldi Brabham-Ford 27 wypadek 13  
NU 22   Chris Amon Tecno 22 układ paliwowy 19  
NU 10   Carlos Reutemann Brabham-Ford 9 pęknięta opona 5  
NU 18   David Purley March-Ford 8 zatrzymał się by pomóc Williamsonowi 21  
NU 14   Roger Williamson March-Ford 7 tragiczny wypadek 18  
NU 1   Emerson Fittipaldi Lotus-Ford 2 kondycja fizyczna 16  
NU 15   Mike Beuttler March-Ford 2 elektryka 23  
NU 17   Jackie Oliver Shadow-Ford 1 wypadek 10  
Nie wystartowali / nie dopuszczeni do ponownego startu
DYS 28   Rikky von Opel Ensign-Ford 0 zawieszenie 14  

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj