Grand Prix San Marino 1989

Grand Prix San Marino 1989 (oryg. Gran Premio di San Marino) – druga runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1989, która odbyła się 23 kwietnia 1989, po raz dziewiąty na torze Imola.

Grand Prix San Marino 1989
Gran Premio di San Marino
2. wyścig z 16 w sezonie
470. Grand Prix Formuły 1
Tor Autodromo Enzo e Dino Ferrari
Włochy Autodromo Enzo e Dino Ferrari
Data

23 kwietnia 1989

Trasa
Liczba okrążeń

61

Długość okrążenia

5,040 km

Dystans

307,440 km

Uczestnicy
Zgłoszenia

39 kierowców

Zakwalifikowało się

26 kierowców

Ukończyło wyścig

12 kierowców

Wyniki
Pole position

Ayrton Senna
(1:26,010, McLaren)

Zwycięzca

Ayrton Senna
(1:26:51,245, McLaren)

Najszybsze
okrążenie

Alain Prost
(1:26,795, McLaren)

2. Grand Prix w sezonie 1989
Poprzednie

Grand Prix Brazylii

Następne

Grand Prix Monako

Grand Prix San Marino
1988 1989 1990
Kierowcy podczas Grand Prix San Marino 1989

9. Grand Prix San Marino, dziewiąte zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

PrekwalifikacjeEdytuj

P Nr Kierowca Konstruktor Czas Strata Info
1. 8   Stefano Modena Brabham-Judd 1:27,350 Q
2. 7   Martin Brundle Brabham-Judd 1:28,197 + 0,747 Q
3. 21   Alex Caffi Dallara-Ford 1:29,346 + 1,996 Q
4. 17   Nicola Larini Osella-Ford 1:29,787 + 2,437 Q
5. 37   Bertrand Gachot Onyx-Ford 1:30,384 + 3,034
6. 33   Gregor Foitek EuroBrun-Judd 1:30,620 + 3,270
7. 18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:30,631 + 3,281
8. 36   Stefan Johansson Onyx-Ford 1:30,647 + 3,297
9. 41   Joachim Winkelhock AGS-Ford 1:32,071 + 4,721
10. 32   Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford 1:32,267 + 4,917
11. 35   Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:32,287 + 4,937
12. 34   Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:32,855 + 5,485
13. 39   Volker Weidler Rial-Ford 1:36,480 + 9,130

KwalifikacjeEdytuj

P Nr Kierowca Konstruktor Q1 Q2 Strata Info
1. 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:42,939 1:26,010 Q
2. 2   Alain Prost McLaren-Honda 1:44,538 1:26,235 + 0,225 Q
3. 27   Nigel Mansell Ferrari 1:49,665 1:27,652 + 1,642 Q
4. 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 1:47,486 1:27,920 + 1,910 Q
5. 28   Gerhard Berger Ferrari 1:42,781 1:28,089 + 2,079 Q
6. 5   Thierry Boutsen Williams-Renault 1:49,451 1:28,308 + 2,298 Q
7. 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:45,536 1:28,854 + 2,844 Q
8. 11   Nelson Piquet Lotus-Judd 1:48,124 1:29,057 + 3,047 Q
9. 21   Alex Caffi Dallara-Ford 1:48,868 1:29,069 + 3,059 Q
10. 26   Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:47,371 1:29,104 + 3,094 Q
11. 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:47,321 1:29,152 + 3,142 Q
12. 9   Derek Warwick Arrows-Ford 1:47,859 1:29,281 + 3,271 Q
13. 16   Ivan Capelli March-Judd 1:48,178 1:29,385 + 3,375 Q
14. 17   Nicola Larini Osella-Ford 1:47,577 1:29,485 + 3,475 Q
15. 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:46,800 1:29,503 + 3,493 Q
16. 22   Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:53,681 1:29,669 + 3,659 Q
17. 8   Stefano Modena Brabham-Judd 1:48,415 1:29,761 + 3,751 Q
18. 40   Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:48,795 1:29,913 + 3,903 Q
19. 15   Maurício Gugelmin March-Judd 1:52,119 1:30,163 + 4,153 Q
20. 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 2:00:293 1:30,168 + 4:158 Q
21. 10   Eddie Cheever Arrows-Ford 1:45,375 1:30,233 + 4,223 Q
22. 7   Martin Brundle Brabham-Judd 1:46,279 1:30,271 + 4,261 Q
23. 20   Johnny Herbert Benetton-Ford 2:05,126 1:30,347 + 4,337 Q
24. 12   Satoru Nakajima Lotu-Judd 1:46,483 1:30,697 + 4,687 Q
25. 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:51,229 1:30,928 + 4,918 Q
26. 29   Yannick Dalmas Lola-Lamborghini 1:58,083 1:31,137 + 5,127
27. 4   Michele Alboreto Tyrrell-Ford 1:51,329 1:31,206 + 5,196
28. 25   René Arnoux Ligier-Ford 1:48,091 1:31,268 + 5,258
29. 38   Christian Danner Rial-Ford 1:47,967 1:31,341 + 5,331
30. 31   Roberto Moreno Coloni-Ford 1:50,947 1:31,775 + 5,765

Klasyfikacja końcowaEdytuj

P Nr Kierowca Konstruktor Okr Czas/powód NU PS Pkt
1 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 58 1:26:51.245 1 9
2 5   Alain Prost[1] McLaren-Honda 58 + 40.225 2 6
3 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 57 + 1 okrążenie 7 4
4 5   Thierry Boutsen Williams-Renault 57 + 1 okrążenie 6 3
5 9   Derek Warwick Arrows-Ford 58 + 1 okrążenie 12 2
6 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 57 + 1 okrążenie 25 1
7 21   Alex Caffi Dallara-Ford 57 + 1 okrążenie 9
8 40   Gabriele Tarquini AGS-Ford 57 + 1 okrążenie 18
9 32   Eddie Cheever Arrows-Ford 56 + 2 okrążenia 21
10 22   Andrea de Cesaris Dallara-Ford 56 + 2 okrążenia 16  
11 15   Johnny Herbert Benetton-Ford 56 + 2 okrążenia 23
4   Nicola Larini Osella-Ford 52 Wypadek 8  
7   Martin Brundle Brabham-Judd 51 Układ paliwowy 22  
12   Satoru Nakajima Lotus-Judd 46 NS 24  
3   Luis Perez-Sala Minardi-Ford 43 Wypadł z toru 15  
15   Mauricio Gugelmin March-Judd 39 Układ przeniesienia napędu 19  
11   Nelson Piquet Lotus-Judd 29 Silnik 8  
27   Nigel Mansell Ferrari 23 Skrzynia biegów 3  
6   Riccardo Patrese Williams-Renault 21 Silnik 4  
8   Stefano Modena Brabham-Judd 19 Poślizg 17  
22   Pierluigi Martini Minardi-Ford 6 Skrzynia biegów 11  
28   Gerhard Berger[2] Ferrari 3 Wypadek/pożar 5  
16   Ivan Capelli March-Judd 1 Wypadł z toru 13  
30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 0 Elektryka 21  
26   Olivier Grouillard Ligier-Ford 4 DK - Praca nad bolidem pomiędzy startami 10  
29   Yannick Dalmas Lola-Lamborghini 0 NW - Elektryka przed startem 26  
4   Michele Alboreto Tyrrell-Ford NZ  
25   Rene Arnoux Ligier-Ford NZ  
38   Christian Danner Rial-Ford NZ  
31   Roberto Moreno Coloni-Ford NZ  
37   Bertrand Gachot Onyx-Ford NPK
33   Gregor Foitek EuroBrun-Judd NPK
18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford NPK
36   Stefan Johansson Onyx-Ford NPK
41   Joachim Winkelhock AGS-Ford NPK
32   Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford NPK
35   Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha NPK
34   Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha NPK
39   Volker Weidler Rial-Ford NPK

PrzypisyEdytuj

  1. Prost zaliczył najszybsze okrążenie wyścigu na 45 okrążeniu z czasem 1:26.795.
  2. Po wypadku Bergera wyścig został przerwany i ponownie wznowiony, a czasy zsumowane