Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód 1983

Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Wschód 1983 (oryg. Detroit Grand Prix) – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1983, która odbyła się 5 czerwca 1983, po raz drugi na torze Detroit Street Circuit.

Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód 1983
2nd Detroit Grand Prix
Tor Detroit Street Circuit
Stany Zjednoczone Detroit Street Circuit
7. wyścig z 15 w sezonie
380. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 35 czerwca 1983
Trasa
Liczba okrążeń 60
Długość okrążenia 4,120 km
Dystans 247,195 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 27 kierowców
Zakwalifikowało się 26 kierowców
Ukończyło wyścig 12 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position René Arnoux
(1:44.734, Ferrari)
Zwycięzca Michele Alboreto
(1h50:53.669, Tyrrell)
Najszybsze
okrążenie
John Watson
(1:47.668, McLaren)
Grand Prix Belgii w sezonie 1983 Grand Prix Kanady
1982 Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód 1984
Ferrari 126C2 w garażu podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód 1983

2. Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Wschód, drugie zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

WynikiEdytuj

WyścigEdytuj

Poz Nr Kierowca Konstruktor Okrążenia Czas/Powód n.u. Poz. start. Punkty
1 3   Michele Alboreto Tyrrell-Ford 60 1:50:53.669 6 9
2 1   Keke Rosberg Williams-Ford 60 + 7.702 12 6
3 7   John Watson McLaren-Ford 60 + 9.283 21 4
4 5   Nelson Piquet Brabham-BMW 60 + 1:12.185 2 3
5 2   Jacques Laffite Williams-Ford 60 + 1:32.603 20 2
6 12   Nigel Mansell Lotus-Ford 59 + 1 okrążenie 14 1
7 30   Thierry Boutsen Arrows-Ford 59 + 1 okrążenie 10  
8 15   Alain Prost Renault 59 + 1 okrążenie 13  
9 36   Bruno Giacomelli Toleman-Hart 59 + 1 okrążenie 17  
10 26   Raúl Boesel Ligier-Ford 58 + 2 okrążenia 23  
11 29   Marc Surer Arrows-Ford 58 + 2 okrążenia 5  
12 23   Mauro Baldi Alfa Romeo 56 + 4 okrążenia 25  
13 8   Niki Lauda McLaren-Ford 49 Zawieszenie 18  
NS 33   Roberto Guerrero Theodore-Ford 38   11  
NU 34   Johnny Cecotto Theodore-Ford 34 Skrz. biegów 26  
NU 22   Andrea de Cesaris Alfa Romeo 33 Turbosprężarka 8  
NU 28   René Arnoux Ferrari 31 Elektronika 1  
NU 4   Danny Sullivan Tyrrell-Ford 30 Elektronika 16  
NU 25   Jean-Pierre Jarier Ligier-Ford 29 Koło 19  
NU 9   Manfred Winkelhock ATS-BMW 26 Kolizja 22  
NU 35   Derek Warwick Toleman-Hart 25 Silnik 9  
NU 6   Riccardo Patrese Brabham-BMW 24 Hamulce 15  
NU 11   Elio de Angelis Lotus-Renault 5 Skrz. biegów 4  
NU 16   Eddie Cheever Renault 4 Dystrybutor 7  
NU 32   Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 4 Przegrzanie 24  
NU 27   Patrick Tambay Ferrari 0 Silnik 3  
NU 31   Corrado Fabi Osella-Ford      

UwagiEdytuj

  • Ostatnia wygrana samochodu z silnikiem bez turbodoładowania przed wprowadzeniem zakazu używania turbosprężarek począwszy od sezonu 1988.
  • Ostatnia wygrana zespołu Tyrrell w Formule 1.
  • 155. (i ostatnia) wygrana samochodu z silnikiem Ford Cosworth DFV V8, który napędzał 12 z 15 mistrzowskich samochodów w okresie 19681982. Ten rekord do chwili obecnej nie został pobity.

Linki zewnętrzneEdytuj