Otwórz menu główne

Grigorij Rosen (ros. Григорий Владимирович Розен, niem. Georg Andreas von Rosen; 30 września (11 października) 17826 (18) sierpnia 1841, Moskwa) – generał rosyjski pochodzenia niemieckiego, baron.

Grigorij Rosen
Григорий Владимирович Розен
Ilustracja
Portret pędzla George'a Dawe'a
generał piechoty
Data urodzenia 11 października 1782
Data i miejsce śmierci 18 sierpnia 1841
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1789 – 1837
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Jednostki Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk, 1 Dywizja Piechoty Gwardii Imperium Rosyjskiego, 18 Dywizja Piechoty Imperium Rosyjskiego, Oddzielny Korpus Kaukaski
Główne wojny i bitwy III koalicja antyfrancuska, IV koalicja antyfrancuska, Wojna rosyjsko-szwedzka (1808-1809), Inwazja na Rosję (1812), VI koalicja antyfrancuska, Powstanie listopadowe, Wojna kaukaska
Odznaczenia
Krzyż Kulmski
Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – II klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Polska Odznaka Zaszczytna za Zasługi Wojenne Order Czerwonego Orła (Prusy) Pour le Mérite Order Lwa i Słońca (Persja) dla obcokrajowców

Pochodził z estońskiej rodziny arystokratycznej. Imię jego tłumaczy się jako Grzegorz, jeśli przyjąć za punkt wyjścia wersję rosyjską, lub też Jerzy, jeśli przyjąć wersję niemiecką. Już jako siedmiolatek przystał na służbę wojskową.

Walczył w kampanii francuskiej lat 1805-1807, potem bił się ze Szwedami na terenie Finlandii (1808-1809). Walczył również w kampanii lat 1812-1814, odznaczył się w bitwie pod Borodino, doszedł do Paryża.

Od 1809 generał-major, generał-lejtnant od 1813 roku, generał-adiutant od 1818 roku, generał piechoty od 1826 roku.

Od 1827 roku był dowódcą 6 korpusu litewskiego. Walczył w czasie powstania listopadowego.

W końcu września 1831 roku wyznaczony dowódcą korpusu kaukaskiego, którym był do 1837 roku. W tym okresie między innymi tłumił zrywy narodowowyzwoleńcze, w tym powstanie listopadowe i powstanie Czeczenów.

W ostatnich latach życia, od 1837 roku pełnił również godność senatorską. Odznaczony Orderem Świętego Andrzeja, Orderem Świętego Aleksandra Newskiego, Orderem Świętego Jerzego II, III i IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza I, II i III klasy, Orderem Świętej Anny I klasy, Krzyżem Wielkim Polskiej Odznaki Zaszczytnej za Zasługi Wojenne, pruskim Pour le Mérite, Orderem Czerwonego Orła, perskim Orderem Lwa i Słońca.

Zmarł w Moskwie i tam też jest pochowany.

Linki zewnętrzneEdytuj