Otwórz menu główne

Grupa kapitałowa PWNgrupa kapitałowa, w skład której wchodzą:[1][2]

HistoriaEdytuj

Dzisiejsze Wydawnictwo Naukowe PWN zostało założone w 1951 jako Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Jego celem była działalność wydawnicza na potrzeby nauki i szkolnictwa wyższego. W 1991 zostało skomercjalizowane i przekształcone w jednoosobową spółkę skarbu państwa z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą Wydawnictwo Naukowe PWN. W 1992 65-procentowy pakiet udziałów został w ramach prywatyzacji sprzedany międzynarodowemu przedsiębiorstwu inwestycyjnemu Luxembourg Cambridge Holding Group (LCHG), skupiającemu swoje interesy na branży medialnej w Europie Środkowej i Wschodniej; część udziałów nabyli również pracownicy wydawnictwa. W 1997 WN PWN zostało przekształcone w spółkę akcyjną. Od 1998 do grona jej akcjonariuszy dołączyły: Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju oraz DBG Osteuropa-Holding GmbH, które zainwestowały w nią ok. 20 mln USD i objęły ok. 16% akcji. Po 2002 ze znaczną stratą odsprzedały swoje akcje LCHG, podobnie uczyniła część pozostałych mniejszościowych akcjonariuszy; obecne zaangażowanie LCHG w spółce to 84,5%[5][6].

W 1994 wydawnictwo zawiązało spółkę joint venture z niemieckim Springer Verlag, której owocem było Wydawnictwo Springer PWN, publikujące głównie literaturę medyczną. W 1995, do spółki z holenderską grupą Reed Elsevier, WN PWN założyło Wydawnictwa Prawnicze PWN, które nabyły część udziałów prywatyzowanego w 1997 państwowego Wydawnictwa Prawniczego, a także przejęły oficynę Lex Media[6].

Sukcesem okazała się wydawana w latach 1995-1997 sześciotomowa Nowa Encyklopedia Powszechna PWN, której sprzedaż w liczbie ok. 300 tys. zestawów przyniosła ok. 150 mln zł przychodu. Właściciele wydawnictwa postanowili zainwestować uzyskane środki w budowę międzynarodowej grupy. Zakupili ukraińskie wydawnictwo Yuricom Inter oraz węgierskie Kossuth Publishing, a w Luksemburgu zarejestrowali spółkę PWN Publishing Group, mająca nadzorować zagraniczne operacje PWN-u. Później prasa pisała o dywidendach i niekorzystnych dla wydawnictwa umowach, w wyniku których pieniądze płynęły za granicę[6].

W 1997 WN PWN wyodrębniło ze swych struktur Wydawnictwo Szkolne PWN[7], a rok później nabyło Wydawnictwo Lekarskie PZWL[1], co było powodem zaprzestania działalności przez Springer PWN[6]. W 1999 WN PWN zostało właścicielem firmy Vulcan Media, obecnie pod nazwą pwn.pl, którą założyło 2 lata wcześniej wraz z przedsiębiorstwem informatycznym Vulcan sp. z o.o[8]. Również w 1999 powstał OSDW Azymut, hurtowy dystrybutor książek, będący własnością spółki PWN Inwestycje, zależnej w 92% od WN PWN, a w 8 – od Wydawnictwa Szkolnego PWN[4].

Próby zagranicznej ekspansji zakończyły się porażką, a grupa zaczęła tracić również rynek polski. W latach 1997-2003 przechodziła kryzys. Kapitały własne WN PWN zmniejszyły się o 30 mln zł, a straty w grupie sięgały 80 mln. Inwestycja w OSDW Azymut okazała się również kosztowna: pochłonęła przeszło 50 mln zł. W 2000 PWN rozpoczął redukcję zatrudnienia przez zwolnienia grupowe. W 2001 odsprzedał swoje udziały w Wydawnictwach Prawniczych PWN (obecnie LexisNexis) i w Kossuth Publishing. W 2003 LCHG, które wcześniej kilkakrotnie przymierzało się do sprzedaży PWN-u, postanowiło jednak pozostać przy tej inwestycji i powiększyć zaangażowanie poprzez odkupienie akcji od części mniejszościowych akcjonariuszy, w tym od EBOiR i DBG[6].

W maju 2005 WN PWN nabyło informatyczne Wydawnictwo Mikom[9], a OSDW Azymut założył Agencję Wydawniczą „Sygnatura”, świadczącą usługi druku na żądanie[2] (brak danych, czy spółka ta nadal istnieje i należy do grupy). W 2006 w skład grupy weszły: wydawnictwo Carta Blanca oraz SuperMemo World, w którym WN PWN objęło 50% udziałów. Kolejnym nabytkiem grupy została spółka Poleng[1].

Sytuacja finansowa grupy zaczęła się poprawiać od 2004. WN PWN odnotowało wówczas przychody ze sprzedaży na poziomie 59,7 mln, a zysk netto – 3,4 mln zł. Wyniki grupy to odpowiednio: 168,4 mln i 5,91 mln. W 2005 wydawnictwo osiągnęło 62,6 mln przychodów oraz 5,1 mln zysku netto; skonsolidowane wyniki grupy to 190,2 mln przychodów i 10,41 mln zysku[6].

W 2007 grupa (nie licząc spółek Azymut i Księgarnie PWN) miała 136,2 mln zł przychodów ze sprzedaży i 11,6 mln zysku netto, przy kapitałach własnych w wysokości ok. 115 mln zł i zatrudnieniu w granicach 400 osób[10].

W 2008 roku przychody spółek wydawniczych Grupy PWN (bez OSDW Azymut i sieci Księgarnie PWN) ze sprzedaży książek w wyniosły 195,91 mln zł, co oznacza ponad 40% wzrost sprzedaży. Wraz ze wzrostem przychodów znacząco poprawił się także wynik netto. 2008 rok grupa zakończyła z zyskiem na poziomie 18,62 mln zł (wzrost o ponad 60%). Kapitały własne grupy to 109,99 mln zł[11].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Grupa wydawnicza (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2008-06-07].
  2. a b Grupa Kapitałowa PWN (pol.). Biblioteka Analiz sp. z o.o., 2006-11-28. [dostęp 2008-06-08].
  3. O nas (pol.). Księgarnie PWN sp. z o.o.. [dostęp 2008-06-08].
  4. a b O firmie (pol.). OSDW Azymut sp. z o.o.. [dostęp 2008-06-07].
  5. Historia (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2008-06-11].
  6. a b c d e f Grupa Kapitałowa PWN (pol.). Biblioteka Analiz sp. z o.o, 2006-11-28. [dostęp 2008-06-13].
  7. Wydawnictwo Szkolne PWN (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2008-06-11].
  8. pwn.pl (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2008-06-11].
  9. 50 lat tradycji wydawniczej (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2008-06-11].
  10. Grupa PWN. Podsumowanie roku 2007 (pol.). Biblioteka Analiz sp. z o.o, 2008-04-25. [dostęp 2008-06-13].
  11. Imponujące wyniki Grupy PWN! Podsumowanie 2008 roku (pol.). Rynek Książki, 2009-04-15. [dostęp 2009-07-06].