Otwórz menu główne

Grzegorz (Poletajew)

Grzegorz, imię świeckie Lew Poletajew (ur. prawdopodobnie w 1831, zm. 15 marca 1914 w Moskwie[1]) – rosyjski biskup prawosławny.

Grzegorz
Григорий
Lew Poletajew
biskup omski i siemipałatyński
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 1831 (?)
Data i miejsce śmierci 15 marca 1914
Moskwa
biskup omski i siemipałatyński
Okres sprawowania 1895–1900
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 10 października 1854
Prezbiterat 21 października 1854
Sakra biskupia 3 lutego 1891
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 3 lutego 1891
Miejscowość Petersburg
Miejsce Sobór Trójcy Świętej
Konsekrator Izydor (Nikolski)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył seminarium duchowne w Niżnym Nowogrodzie, a następnie Kazańską Akademię Duchowną (1854). Po uzyskaniu dyplomu został zatrudniony w Akademii jako wykładowca Pisma Świętego i języka hebrajskiego. 10 października 1854 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 21 października tego samego roku został wyświęcony na hieromnicha. Rok później obronił dysertację magisterską w dziedzinie teologii, zaś w 1865 został profesorem nadzwyczajnym Kazańskiej Akademii Duchownej[2].

W 1867 został rektorem seminarium duchownego w Ufie, otrzymując równocześnie godność archimandryty. Funkcję tę pełnił przez dwa lata. Od 1872 do 1877 był wykładowcą seminarium duchownego we Włodzimierzu, następnie od 1877 do 1888 rektorem seminarium duchownego w Irkucku. Od 1888 do 1891 zasiadał w komitecie ds. cenzury cerkiewnej w Petersburgu[2].

3 lutego 1891 przyjął w Petersburgu chirotonię biskupią i został biskupem pomocniczym eparchii wileńskiej i litewskiej z tytułem biskupa kowieńskiego. W 1892 został biskupem turkiestańskim i taszkenckim[2]. Działał na rzecz wzniesienia w Wiernym, ówczesnej siedzibie biskupów turkiestańskich, soboru katedralnego, przeznaczając na ten cel (za zgodą miejscowego generał-gubernatora) środki zgromadzone w cerkwiach Rosji na rzecz ofiar trzęsienia ziemi w regionie w 1887[3]. Zamierzał prowadzić działalność misyjną wśród Kirgizów, jednak generał-gubernator Turkiestanu Aleksandr Wriewski uważał, że było to bezcelowe i nie zgodził się na jej zainicjowanie. Biskup zdołał natomiast pozyskać do służby duszpasterskiej w eparchii pewną grupę duchownych, chociaż była ona biedna i z niewielką liczbą wiernych[4].

Przed ukończeniem prac nad soboru został przeniesiony na katedrę omską i siemipałatyńską, której ordynariuszem pozostawał do 1900. W wymienionym roku przeniesiony do Moskwy, żył początkowo w monastyrze Dońskim na prawach przełożonego, następnie w monasterze Nowospasskim[2]. Tam w 1914 zmarł i został pochowany[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b ГРИГОРИЙ (ПОЛЕТАЕВ)
  2. a b c d Григорий (Полетаев)
  3. Свято-Вознесенский Кафедральный собор города Алматы
  4. J. Rohoziński, Bawełna, samowary i Sartowie. Muzułmańskie okrainy carskiej Rosji 1795–1916, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2014, s. 300-301.


Poprzednik
Neofit (Niewodczikow)
Biskup taszkencki
1892 – 1895
Następca
Nikon (Bogojawleński)