Otwórz menu główne

Grzegorz Braun

polski reżyser, scenarzysta, działacz katolicki i polityk konserwatywny, Poseł na Sejm IX kadencji

ŻyciorysEdytuj

W 1990 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim[1]. Podjął pracę na tej uczelni i do 2007 prowadził tam zajęcia z dziennikarstwa. W 1993 ukończył studia podyplomowe na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego.

W 1990–1994 był publicystą i członkiem redakcji kwartalnika „Fronda[2]. Później zaś pracował m.in. dla Radia Wrocław. Jako reżyser filmowy ma w dorobku ponad 20 tytułów, wśród nich m.in. stworzony w 2005 film dokumentalny pt. Plusy dodatnie, plusy ujemne o kontaktach Lecha Wałęsy z SB. Jest także współtwórcą telewizyjnego cyklu „Errata do biografii”, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków.

W 2015 premierę miał serial filmowy autorstwa Grzegorza Brauna pt. Zamach Smoleński, dotyczący katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010[3].

Publikuje artykuły m.in. w miesięczniku „Opcja na Prawo” oraz w dwumiesięczniku „Magna Polonia”[4].

Działalność politycznaEdytuj

Od 1987 współorganizował akcje Pomarańczowej Alternatywy[1]. W związku ze swoją działalnością opozycyjną był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa[5]. W 1988 i 1989 był uczestnikiem i jednym z organizatorów strajków studenckich na Uniwersytecie Wrocławskim[1]. Działał też w ruchu Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka[2].

W wyborach parlamentarnych w 2007 został ogłoszony jako kandydat Unii Polityki Realnej do Senatu z ramienia komitetu Ligi Prawicy Rzeczypospolitej[6], jednak nie zebrał wymaganej do startu liczby podpisów.

W wyborach prezydenckich w 2010 znalazł się w komitecie poparcia Jarosława Kaczyńskiego[7]. W wyborach samorządowych w tym samym roku bez powodzenia kandydował do rady miasta Wrocławia z listy komitetu Polski Wrocław[8].

24 stycznia 2015 ogłosił decyzję o kandydowaniu na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach w 2015[9]. W przeprowadzonych 10 maja wyborach zajął 8. miejsce spośród 11 kandydatów, zdobywając 124 132 głosy, 0,83% głosów ważnych[10]. Zapowiedział oddanie głosu w II turze na Andrzeja Dudę[11]. Na wybory parlamentarne w tym samym roku powołał KWW Grzegorza Brauna „Szczęść Boże!”, który wystartował w części okręgów do Sejmu i wystawił jednego kandydata do Senatu. Sam Grzegorz Braun nie kandydował.

Po wyborach prezydenckich w 2015 wystąpił z inicjatywą o nazwie „Pobudka”, której celem jest realizacja programu pracy organicznej na rzecz wolności, bezpieczeństwa, oraz emancypacji duchowej, intelektualnej i materialnej Polaków. Hasłem „Pobudki” jest „Kościół – Szkoła – Strzelnica – Mennica”[12]. Jest także członkiem rad nadzorczych fundacji Osuchowa i „Ojczyzna, Rodzina, Własność”[13][14].

7 stycznia 2019 przystąpił do powołanej na wybory do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku koalicji, która przyjęła potem nazwę Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy[15][16]. Startował z jej listy w okręgu nr 9 (województwo podkarpackie)[17], zdobywając 33 072 głosy, jednak komitet nie przekroczył progu wyborczego[18].

25 stycznia 2019 ogłosił swój start w przedterminowych wyborach prezydenta Gdańska[19]. W głosowaniu 3 marca uzyskał 11,86% głosów, zajmując 2. miejsce spośród 3 kandydatów.

W czerwcu 2019 zapowiedział powołanie własnej partii Konfederacja Korony Polskiej (KORONA), jednocześnie kontynuując współpracę z Konfederacją Wolność i Niepodległość, zarejestrowaną w lipcu 2019[20][21]. W wyborach parlamentarnych w Polsce w 2019 roku startował z listy komitetu Konfederacja Wolność i Niepodległość, zdobył 31 148 w okręgu okręgu wyborczym nr 23 (rzeszowskim) i uzyskał mandat posła na Sejm RP IX kadencji[22].

 
Konwencja wyborcza Konfederacji Wolność i Niepodległość w Kielcach (4 października 2019)

Poglądy polityczneEdytuj

Grzegorz Braun popiera w całości tradycyjną naukę Kościoła Katolickiego w sprawach moralnych. Jest zwolennikiem całkowitego zakazu aborcji[23] oraz zapłodnienia in vitro, które określa mianem „niegodziwej procedury”[24]. Braun jest zagorzałym monarchistą i krytykiem demokracji[25]. Popiera pomysł formalnej intronizacji Jezusa Chrystusa na króla Polski[26]. Mimo sprzeciwu wobec czynnego homoseksualizmu, był przeciwnikiem karania za czyny homoseksualne[27], jednak w marcu 2019 roku oficjalnie poparł ich penalizację „przynajmniej w sferze publicznej”[28]. 2 kwietnia 2019 w rozmowie w telewizji internetowej wRealu24 wyraził poparcie dla przemyślenia projektu batożenia za homoseksualizm[29].

Współpracuje z Organizacją Monarchistów Polskich[30], dla którego wygłaszał prelekcje ideowe podczas spotkań w Warszawie i Wrocławiu. Jest przeciwnikiem Unii Europejskiej, którą przyrównywał wielokrotnie do ZSRR, gdyż, jak twierdzi, instytucja ta opiera się na podobnych wartościach, co państwo radzieckie[31]. Wypowiada się również jako teoretyk, jego zdaniem pożądanych, zmian ustrojowych w Polsce, ewolucji od demokracji do monarchii[32][33][34].

Wyniki wyborczeEdytuj

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2010 KWW Polski Wrocław Rada m. Wrocław nr 3 172 (0,56%) N[35]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej Grzegorza Michała Brauna

Prezydent RP - 124 132 (0,83%) N[36]
2019 KWW Grzegorza Brauna Prezydent m. Gdańsk - 20 164 (11,86%) N[37]
2019 KWW Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy Parlament Europejski IX kadencji nr 9 33 072 (4,43%) N[38]
2019 Konfederacja Wolność i Niepodległość Sejm IX kadencji nr 23 31 148 (5,29%) T[39]

KontrowersjeEdytuj

Jest współtwórcą telewizyjnego cyklu „Errata do biografii”, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. Program był emitowany na antenach TVP. W kwietniu 2007 ogłosił, że znany językoznawca, profesor Jan Miodek był konfidentem SB, za co został mu wytoczony proces, który przegrał[40]. Wrocławski Sąd Apelacyjny oddalił apelację Grzegorza Brauna[41][42], podobnie jak Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 10 września 2009 dodatkowo nakazał Braunowi przeprosić Jana Miodka w prasie ogólnopolskiej i Radiu Wrocław. 29 maja 2010 Grzegorz Braun złożył skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka[43], powołując się na artykuł 10 (prawo do wolności słowa) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Postępowanie rozpoczęło się 14 marca 2013[43] i zakończyło się w listopadzie 2014 wyrokiem Trybunału stwierdzającym, że polskie postępowania sądowe bezspornie naruszyły wolność wypowiedzi i skazującym Polskę na wypłacenie odszkodowania i zadośćuczynienia Grzegorzowi Braunowi[44].

Wystąpienie Grzegorza Brauna 10 września 2012 w czasie debaty publicznej w warszawskim klubie Hybrydy stało się podstawą do rozpoczęcia przez Prokuraturę Rejonową Warszawa-Śródmieście postępowania wyjaśniającego czy użyte przez niego sformułowania mogą być przestępstwem polegającym na wzywaniu do popełnienia zbrodni[45]. 16 kwietnia 2013 prokuratura umorzyła śledztwo w tej sprawie.

We wrześniu 2012 Prokuratura Rejonowa Warszawa-Wola podjęła decyzję o przedstawieniu reżyserowi zarzutów mających związek z incydentem na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie podczas ekshumacji jednej z ofiar katastrofy smoleńskiej. Zarzut naruszenia nietykalności cielesnej policjanta, wdarcia się na teren cmentarza i nieopuszczenie go pomimo żądania, został przedstawiony 3 stycznia 2013[46].

Prawomocnym wyrokiem sądowym z lutego 2015 został skazany na karę grzywny za atak na policjanta, wyłamanie mu kciuka, a także znieważenie go przez wyzwanie funkcjonariusza od „bandytów”, co miało miejsce w 2008 we Wrocławiu, gdy Braun brał udział w pikiecie narodowo-radykalnej i nacjonalistycznej partii politycznej Narodowe Odrodzenie Polski[47].

Co roku w Uroczystość Trójcy Przenajświętszej, czyli w niedzielę poprzedzającą Uroczystość Bożego Ciała uczestniczy w warszawskiej manifestacji wiary i modlitwy organizowanej przez Rycerstwo Chrystusa Króla pod wodzą ks. Piotra Natanka, który w 2011 otrzymał od kardynała Stanisława Dziwisza karę suspensy[48].

Wystąpienia Brauna na temat Żydów i judaizmu były krytykowane jako antysemickie[49]. Wypowiedziom Brauna na temat np. prawa i kultury żydowskiej zarzucano między innymi niezgodność z faktami lub nieprecyzyjność[50].

Grzegorz Braun znany jest także z bardzo ostrej krytyki protestantyzmu, a przede wszystkim Marcina Lutra. W 2018 na terenie pustelni ks. Piotra Natanka w Grzechyni wziął udział w dyskusji o protestantyzmie i reformacji wraz z duchownym i Agnieszką Jezierską, rzekomą mistyczką, która ma otrzymywać objawienia od Matki Bożej i Jezusa[51]. Panel dyskusyjny odbył się w oparciu o film reżysera zatytułowany Luter i rewolucja protestancka. Podczas spotkania transmitowanego przez internetową telewizję kapłana prelegenci jawnie wypowiadali się przeciw prowadzonemu dialogowi ekumenicznemu, podważając oficjalne dokumenty Soboru watykańskiego II, m.in. dekret Unitatis redintegratio dotyczący spraw związanych z ekumenizmem, czy inne późniejsze deklaracje i porozumienia zawarte między zwierzchnikami katolickimi i częścią przedstawicieli wspólnot protestanckich[52].

Życie prywatneEdytuj

Syn reżysera Kazimierza Brauna i Zofii z domu Reklewskiej[53], wnuk Wincentego Sebastiana Reklewskiego, bratanek byłego prezesa TVP Juliusza Brauna, brat aktorki Moniki Braun oraz Justyny Braun.

6 grudnia 2014 w kościele św. Klemensa Hofbauera w Warszawie Grzegorz Braun wziął ślub w tradycyjnym rycie łacińskim z Aleksandrą Gruziel[54][55], która jest montażystką filmową, także produkcji autorstwa Grzegorza Brauna[56]. Ma z nią dwoje dzieci[57], w tym Aleksandra Wincentego (ur. 2016), również ochrzczonego w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, w kościele u redemptorystów[58].

Grzegorz Braun wspiera niektóre inicjatywy Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X, chociaż sam nie jest jego członkiem[59].

Oprócz polskiego, w stopniu komunikatywnym posługuje się językiem czeskim i angielskim[60].

FilmografiaEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Filmy w reżyserii Grzegorza Brauna.
  • Luter i rewolucja protestancka – reżyseria, 2017[61]
  • Zamach Smoleński – reżyseria, 2015
  • Nie jestem królikiem doświadczalnym – reżyseria, 2014
  • Nie o Mary Wagner – reżyseria, 2013
  • Transformacja – reżyseria, 2012
  • Poeta pozwany – reżyseria, 2012
  • Towarzysz generał idzie na wojnę – reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2011
  • Eugenika – w imię postępu – reżyseria, 2010
  • New Poland – reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2010
  • Towarzysz generał, reżyseria, scenariusz, 2010
  • Marsz wyzwolicieli, reżyseria, scenariusz, 2009
  • TW Bolek – scenariusz i reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2008
  • Oskarżenie – reżyseria, scenariusz, 2007
  • Defilada zwycięzców – scenariusz i reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2007
  • Errata do biografii – reżyseria, współpraca reżyserska, scenariusz, lektor, 2007–2010
  • Będziesz moja – reżyseria, 2006
  • Plusy dodatnie, plusy ujemne – reżyseria, 2006
  • Warto kochać – reżyseria, 2005
  • Arche. Czyste zło – scenariusz, 2002
  • Zacz@towani. Historie_miłosne.pl – reżyseria, 2001
  • Krótka seria – reżyseria, scenariusz, 2001
  • Wielka ucieczka cenzora – reżyseria, scenariusz, 1999
  • Śmierć człowieka utalentowanego – reżyseria, scenariusz, 1999
  • Obserwacja – realizacja, 1998
  • Reakcjonista – realizacja, scenariusz, 1996
  • Prezydent – reżyseria Teatru Telewizji, 1995[62]
  • Ostatnie powstanie – reżyseria, scenariusz, 1995
  • Gorący czwartek – reżyser II, 1993
  • Nie wierzę politykom – współpraca realizatorska, 1990

PublikacjeEdytuj

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • 1999: Wielka ucieczka cenzora – Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2000: Wielka ucieczka cenzora – Nagroda Dyrektora I Programu TVP, Mały Przegląd Form Dokumentalnych, Szczecin
  • 2008: Defilada zwycięzców – Nagroda Radia Kielce za „artyzm dźwięku w formie dokumentalnej”, Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2008: Oskarżenie – Nagroda Główna „Złoty Opornik” za „koncepcję artystycznego przedstawienia dramatu żołnierzy Drugiej Konspiracji i skonfrontowanie jej ze stanowiskiem oprawców”, Ogólnopolski Festiwal Filmowy „Niepokorni Niezłomni Wyklęci”, Ciechanów
  • 2012: Eugenika – Nagroda Feniks za „ważny, choć niekiedy wstrząsający w swoim wyrazie, głos na temat ochrony godności ludzkiego życia”, Stowarzyszenie Wydawców Katolickich, Warszawa[63]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Artur Adamski, Grzegorz Braun, Encyklopedia Solidarności [dostęp 2019-11-23].
  2. a b Biografia. mamprawowiedziec.pl.
  3. Agnieszka Piwar: „Zamach Smoleński” – przemilczany serial Grzegorza Brauna. Prokapitalizm, 14 lipca 2015.
  4. Najnowszy numer, Sklep Magna Polonia [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  5. Informacje BIP IPN
  6. Grzegorz Braun wrocławskim kandydatem UPR w wyborach do Senatu. wroclaw.nowaprawica.pl, 23 września 2007.
  7. Wrocławski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info.
  8. Wybory 2010. PKW.
  9. Grzegorz Braun wystartuje w wyborach prezydenckich. „Chodzi o tysiącletnie państwo i naród polski”. wpolityce.pl, 24 stycznia 2015.
  10. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl.
  11. Wychodzimy z okopów!. grzegorzbraun2015.h2.pl, 12 maja 2015.
  12. Strona „Pobudki”. 5 lipca 2016.
  13. Fundacja Osuchowa. rejestr.io.
  14. Fundacja „Ojczyzna, Rodzina, Własność”. rejestr.io.
  15. Braun dołącza do Korwin-Mikkego i Winnickiego. Cel: Wypchnąć Unię Europejską z Polski. dorzeczy.pl, 7 stycznia 2019.
  16. Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy zaczyna kampanię do Parlamentu Europejskiego. nczas.com, 27 lutego 2019.
  17. Wybory 2019, PKW [dostęp 2019-05-08].
  18. Wybory 2019. PKW. [dostęp 2019-05-27].
  19. Jest kolejny kandydat na prezydenta Gdańska. To reżyser i publicysta. Radio Gdańsk, 25 stycznia 2019.
  20. Kacper Rogacin: Grzegorz Braun założył własną partię o nazwie Konfederacja Korony Polskiej. polskatimes.pl, 28 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-26].
  21. Kacper Rogacin: Wybory parlamentarne 2019. Konfederacja zarejestrowana jako partia polityczna. Janusz Korwin-Mikke: Niedobrze, że ta informacja wyciekła. Dziennik Polski, 26 lipca 2019. [dostęp 2019-07-26].
  22. PKW, Wyniki wyborów PKW, wybory.gov.pl, 2019 [dostęp 2019-10-16] (pol.).
  23. Grzegorz Braun: zakazanie aborcji warunkiem Bożego Błogosławieństwa dla Polski. PCh24TV 2016-09-21.
  24. Szybki tramwaj i likwidacja programu in vitro. Grzegorz Braun i Marek Skiba debatowali przed wyborami, Radio Gdańsk [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  25. Grzegorz Braun ostro o demokracji!, Pch24.pl [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  26. Grzegorz Braun: Polska potrzebuje króla. Jak w „Helikopterze w ogniu” – niech wprowadzą go komandosi, naTemat.pl [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  27. Piotr Pętlicki: Dlaczego braunizm?, Xportal.pl, 18 marca 2019 [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  28. Grzegorz Braun chce karać za homoseksualizm. „Biedroń powinien trafić do więzienia”, Radio Zet [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  29. Batożenie homoseksualistów? Braun ponownie szokuje, Do Rzeczy, 4 kwietnia 2019 [dostęp 2019-11-12] (pol.).
  30. W Hołdzie Najjaśniejszemu Panu, Królowi Polski. Legitymizm, 25 października 2008.
  31. Grzegorz Braun – Okrągły Stół a projekt Unii Europejskiej. filesmap.com.
  32. Rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. Legitymizm, 19 kwietnia 2013.
  33. Druga rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. Legitymizm, 19 kwietnia 2013.
  34. 2 Dzień Niepodległości. Legitymizm, 19 maja 2013.
  35. Wybory Samorządowe 2010, wybory2010.pkw.gov.pl [dostęp 2019-12-11].
  36. PKW | www.prezydent.2015.pkw.gov.pl, prezydent2015.pkw.gov.pl [dostęp 2019-12-11].
  37. Państwowa Komisja Wyborcza - Informacje, gdansk.kbw.gov.pl [dostęp 2019-12-11].
  38. Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019, pe2019.pkw.gov.pl [dostęp 2019-12-11] (pol.).
  39. Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019 r., wybory.gov.pl [dostęp 2019-12-11] (pol.).
  40. Profesor Miodek wygrał w sądzie z Braunem. Wyborcza, 3 lipca 2008.
  41. Braun ma przeprosić prof. Miodka. Gazeta, 29 października 2008.
  42. Dziennikarz przeprosi Miodka. rp.pl, 29 października 2008.
  43. a b Application no. 30162/10 Grzegorz Michal BRAUN against Poland (ang.). ETPC, 29 maja 2010.
  44. ETPC: Polska naruszyła prawo reżysera G. Brauna do swobody wypowiedzi. Onet, 4 listopada 2014.
  45. „Rozstrzelać redaktorów GW i TVN”. Prokuratura sprawdza. Polskie Radio, 26 listopada 2012.
  46. Reżyser Grzegorz B. ma zarzuty w związku z ekshumacją na Powązkach. M.in. uderzenie ręką policjanta. Wyborcza, 19 kwietnia 2013.
  47. Grzegorz Braun prawomocnie skazany za atak na policjanta. Wyborcza, 19 września 2015.
  48. Ks Natanek i Grzegorz Braun o rządach PiS, patologii obecnych czasów i wojnie cywilizacji!. wRealu24 2019-06-16.
  49. Antysemickie wystąpienie Brauna na uniwersytecie, Wyborcza Kraków [dostęp 2019-08-02].
  50. Grzegorz Braun uczy business'u i rozwija osobowość.
  51. Ocena teologiczna treści rozpowszechnianych przez suspendowanego ks. Piotra Natanka, niedziela.pl [dostęp 2019-11-16] (pol.).
  52. Grzegorz Braun, Agnieszka Jezierska i Ks Piotr Natanek - grzech pod reformą.
  53. Grzegorz Michał Braun. Sejm Wielki.
  54. Aleksandra i Grzegorz przyjęli dziś sakrament małżeństwa!. Solidarni 2010, 6 grudnia 2014.
  55. Anna Pruska-Wiszniowska: Ślub Grzegorza Brauna w rycie łacińskim, tradycyjnym. radiownet.pl, 9 grudnia 2014.
  56. Aleksandra Gruziel. Film Polski.
  57. Jest nadzieja dla miasta!. „Układ Gdański do Likwidacji”, s. 1, marzec 2019. 
  58. Grzegorz Braun ma syna! Aleksander Wincenty przyszedł na świat 9 września. Prosto z Mostu, 12 września 2016.
  59. Piotr78 Pisze, 28.05.2016 – Zdjęcie dnia, Baza Dokumentów Papieskich, 28 maja 2016 [dostęp 2019-04-23] (pol.).
  60. Grzegorz Braun, Rok w Kondominium, 2015.
  61. Premiera filmu Luter rewolucja protestancka. braunmovies.com.
  62. Informacje na portalu encyklopediateatru.pl
  63. Reprodukcja dyplomu. grzegorzbraun.pl, 4 maja 2012.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj