Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy hrabiego Tusculum. Zobacz też: innego hrabiego, Grzegorza II.

Grzegorz I (ur. w X wieku, zm. ok. 1012[1]) – hrabia Tusculum, konsul rzymski i senator[2].

ŻyciorysEdytuj

Był synem Teofilakta, wnukiem Alberyka II[1]. Około 961 roku został konsulem, a od 980 nosił przydomek vir illustrissimus[2]. Początkowo sprzyjał papieżom, zwłaszcza Sylwestrowi II i cesarzowi Ottonowi II[3]. Na początku XI wieku podniósł bunt przeciwko Ottonowi III i władzy Krescencjuszy, w wyniku czego cesarz musiał uciec z Rzymu 6 lutego 1001[4]. Rok później Grzegorz przejął władzę w mieście[4]. W 1009 roku papieżem wybrany został Sergiusz IV, za pontyfikatu którego Krescencjusze częściowo utracili swoje wpływy[3].

Był żonaty z Marią, z którą miał trzech synów: Teofilakta, Romanusa i Alberyka III[1]. Grzegorz zmarł przed 11 lipca 1012 roku, a po śmierci papieża Sergiusza, następcą na Stolicy Piotrowej stanął syn hrabiego, Teofilakt (papież Benedykt VIII)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Conti di Tusculo: Gregorius I (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2012-11-18].
  2. a b Lindsay Brook: Popes and pornocrats in the early middle ages – 23. Gregorius I (ang.). Foundation for Medieval Genealogy, 2003. s. 13. [dostęp 2012-11-19].
  3. a b Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. IV. Londyn: George Bell & Sons, 1896, s. 9–11. (ang.)
  4. a b Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. III. Londyn: George Bell & Sons, 1895, s. 490–491. (ang.)


Poprzednik
brak tytułu
hrabia Tusculum
ok. 999 – ok. 1012
Następca
Teofilakt