Otwórz menu główne

Grzegorz Piotrowski (oficer SB)

oficer SB, zabójca ks. Popiełuszki
Ten artykuł dotyczy funkcjonariusza SB. Zobacz też: Grzegorz Piotrowski.

Grzegorz Sławomir Piotrowski (ur. 23 maja 1951 w Łodzi) – oficer Służby Bezpieczeństwa w stopniu kapitana, po zabójstwie księdza Jerzego Popiełuszki uznany przez sąd za winnego zabójstwa i skazany na 25 lat pozbawienia wolności i degradację[2].

Grzegorz Piotrowski
szeregowy (degradacja) szeregowy (degradacja)
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1951
Łódź
Przebieg służby
Formacja Palemka MO.svg Służba Bezpieczeństwa
Jednostki Departament IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
Stanowiska funkcjonariusz Departamentu IV MSW
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi[1].

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Władysława i Ireny, pochodził z rodziny inteligenckiej[1]. Absolwent XXIX LO w Łodzi. Z wykształcenia matematyk[3]. W okresie od października 1977 do czerwca 1978 odbył studia podyplomowe w Akademii Spraw Wewnętrznych w Warszawie[4]. Pracował w IV Departamencie MSW, od grudnia 1982 do lutego 1983 naczelnik grupy D tego departamentu, zajmującego się działalnością przeciw Kościołowi katolickiemu w Polsce, w stopniu kapitana SB. Według zachowanej dokumentacji wyjazdów IV Departamentu MSW Piotrowski wielokrotnie uczestniczył w spotkaniach z wydziałem do spraw dywersji i walki ideologicznej KGB w latach 1971–1982[5]. O jego pracy w 1982 napisano: Przejawia wiele inicjatywy, szuka nowych sposobów rozwiązań problemów operacyjnych. Niekiedy reaguje zbyt impulsywnie, angażując się osobiście w działania zlecane pracownikom. Dobry organizator. Zdyscyplinowany i koleżeński[6]. W styczniu 1983 wraz z trzema innymi funkcjonariuszami SB porwał i poparzył żrącym płynem Janusza Krupskiego[7]. Z inspiracji bezpośredniego przełożonego Adama Pietruszki, razem z dwoma innymi funkcjonariuszami SB – Waldemarem Chmielewskim i Leszkiem Pękalą, dokonał 19 października 1984 porwania i zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki, w którym odegrał główną rolę. 23 października został aresztowany, a następnie zwolniony dyscyplinarnie ze służby i zdegradowany do stopnia szeregowego[4]. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Toruniu z 7 lutego 1985 został skazany za zabójstwo księdza Popiełuszki na karę 25 lat pozbawienia wolności. W drodze amnestii, karę zmniejszono mu następnie do 15 lat. Wspomnianą karę odbywał w kilkunastu wiezieniach. W latach 90. sądy odmawiały mu wyjścia na warunkowe przedterminowe zwolnienie. Odbywanie kary zakończył 16 sierpnia 2001. Przekonany o swojej niewinności aż 19 razy występował o przedterminowe zwolnienie[8].

Kolejny raz został skazany 4 października 2002 przez Sąd Rejonowy w Łodzi na 8 miesięcy pozbawienia wolności za znieważanie sądów i sędziów w wywiadzie telewizyjnym udzielonym przy okazji konferencji promującej antyklerykalny tygodnik „Fakty i Mity” w 2000[9]. W wywiadzie tym stwierdził: Sędziowie robią z siebie klaunów, balansując na granicy śmieszności[8]. Po wyjściu z więzienia Piotrowskiemu przypisywano współpracę z tygodnikiem „Fakty i Mity”, gdzie miał publikować teksty pod pseudonimem Sławomir Janisz[10][11]. W 2005, występując pod tym nazwiskiem, został rozpoznany przez brata zamordowanego w 2003 Krzysztofa Gotowskiego[12]. W późniejszym czasie miał posługiwać się pseudonimami Dominika Nagel i Anna Tarczyńska[13]. Roman Kotliński na łamach tygodnika stwierdził, że nigdy nie zatrudniał Piotrowskiego[14]. W 2011 roku dziennik „Rzeczpospolita” stwierdził, że Piotrowski pisze dla tygodnika pod pseudonimami Anna Tarczyńska i Dominika Nagel, ale pieniądze za tę pracę trafiają na konto jego żony Janiny P. Redaktor naczelny tygodnika zarzucił autorowi artykułu kłamstwo i zapowiadał wytoczenie procesu, co jednak nie nastąpiło[15].

Życie prywatneEdytuj

Żonaty, miał dwójkę dzieci.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Krystyna Daszkiewicz, Uprowadzenie i morderstwo ks. Jerzego Popiełuszki, Poznań 1990, s.29.
  2. Krystyna Daszkiewicz, Uprowadzenie i morderstwo ks. Jerzego Popiełuszki, Poznań 1990, s.15.
  3. Ewa K. Czaczkowska: Rówieśnicy: Ks. Jerzy Popiełuszko, Kpt. Grzegorz Piotrowski (pol.). Rzeczpospolita. [dostęp 2010-02-26].
  4. a b Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-11-12].
  5. Leszek Szymowski: Długa ręka SB. Polskie Radio, 2006.10.19.
  6. Krzyż od mamy Popiełuszki ściągnie kolega Jego kata? - zdjęcie 2, www.fakt.pl [dostęp 2018-07-15] (pol.).
  7. Janusz Krupski: Żrący płyn kapitana Piotrowskiego. Rzeczpospolita.
  8. a b Roman Kotliński, Księga Jonasza, Wydawnictwo NINIWA Łódź 2005, s.100.
  9. Wojciech Załuska: Fakty i Mity, czyli kto ma Rację. Gazeta Wyborcza, 10 grudnia 2004.
  10. Cezary Łazarewicz: Fakty i kity w: Polityka nr 2 (2636) z 2008.
  11. Leszek Szymowski: Łaskawość dla mordercówGazeta Polska”, 2005.
  12. http://media.wp.pl/kat,38122,wid,7285366,wiadomosc.html?ticaid=15259&_ticrsn=3 „Express Bydgoski”, PAP, 2005.
  13. Piotrowski dziennikarzem. Rzeczpospolita, 2011.
  14. Fakty i Mity, nr 43/2007.
  15. Cezary Gmyz: Kotliński grozi „Rz” procesem. Rzeczpospolita, 14 listopada 2011.
  16. Milena Kindziuk, Matka świętego: poruszające świadectwo Marianny Popiełuszko, wyd. Wydanie 1, Kraków, ISBN 978-83-240-2194-9, OCLC 826068408 [dostęp 2018-11-12].