Grzegorz z Cerchiary

Grzegorz z Cerchiary, znany też jako Grzegorz z Burtscheidu (zm. 999[1][2]) – bazylianin, spowiednik cesarza Ottona III, święty Kościoła katolickiego.

Święty
Grzegorz z Cerchiary OSBM
Ilustracja
Figura św. Grzegorza z Cerchiary w Burtscheid
Data i miejsce urodzenia w X w.
Cerchiara di Calabria
Data i miejsce śmierci 999
Burtscheid
Czczony przez Kościoły chrześcijańskie
Wspomnienie 4 listopada[1]

Pochodził z zamożnej rodziny z Cerchiary we włoskiej Kalabrii[1][2]. Wcześnie poczuł powołanie i wstąpił do wspólnoty klasztornej w pobliżu rodzinnej miejscowości, z czasem zostając jej przełożonym[2]. Zdobył sobie sławę jako pobożny asceta i cudotwórca[1][2]. Zgodnie z legendą w czasie najazdu arabskiego wyszedł naprzeciw najeźdźcom, zniósł wyszukane tortury jakim poddano go w celu zdobycia informacji o miejscu ukrycia skarbów klasztornych, a na końcu uzdrowił dwóch swoich oprawców[2].

W 982 roku poznał przebywającego wówczas w Italii cesarza Ottona II i jego małżonkę Teofano. Za namową władcy opuścił Cerchiarę i wraz z trzema towarzyszami udał się do Rzymu, gdzie na Wyspie Tyberyjskiej zbudował kapliczkę pod wezwaniem Zbawiciela[2]. W nieznanym bliżej czasie[2] na prośbę Teofano udał się do Niemiec, gdzie został spowiednikiem małoletniego cesarza Ottona III. W imieniu syna cesarzowa ufundowała dla niego klasztor w Burtscheid pod Akwizgranem[2].

Św. Grzegorz zmarł pod koniec 999 roku[1][2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Gregor von Burtscheid (niem.). Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2017-05-15].
  2. a b c d e f g h i Jerzy Strzelczyk: Otton III. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2009, s. 50-51. ISBN 978-83-04-04536-1.