Gubernia saratowska

Gubernia saratowska – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w południowej Rosji (na Powołżu), utworzona ukazem Pawła I 5 marca?/ 16 marca 1797. Stolicą guberni był Saratow. Zlikwidowana w 1928.

Mapa guberni saratowskiej 1896
Herb guberni saratowskiej

Gubernia była położona pomiędzy 48°27′ a 53°20′ szerokości geograficznej północnej i 52°32 a 48°22′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią penzeńską i symbirską, na wschodzie z gubernią samarską, od której oddzielała ją Wołga, na południu z gubernią astrachańską i Obwodem Wojska Dońskiego, na zachodzie z gubernią woroneską i tambowską. Specyfiką guberni było zwarte osadnictwo wiejskie Niemców, osiedlonych przez Katarzynę II pomiędzy Kamyszynem a Saratowem.

DemografiaEdytuj

Powierzchnia guberni wynosiła w 1905 – 84 491 km², ludność, według spisu powszechnego 1897 – 2 405 829 osób – Rosjan (76,7%), Niemców (6,9%), Ukraińców (6,2%), Mordwinów (5,1%) i Tatarów (3,9%).

Ludność guberni według narodowości w ujezdach 1897[1]Edytuj

Ujezd Rosjanie Niemcy Ukraińcy Mordwini Tatarzy Czuwasze
Gubernia łącznie 76,7% 6,9% 6,2% 5,1% 3,9%
Atkarski 81,2% 5,1% 13,4%
Bałaszowski 86,5% 13,2%
Wolski 94,5% 1,7% 1,7% 1,3%
Kamyszyński 44,5% 40,3% 15,0%
Kuźniecki 61,8% 16,0% 19,8% 2,2%
Pietrowski 72,4% 20,0% 5,6%
Saratowski 86,2% 6,7% 3,0% 2,4%
Sierdobski 99,7%
Chwałyński 56,0% 20,3% 20,5% 3,0%
Carycyński 87,1% 2,2% 7,9% 1,1%

Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 10 ujezdów.

W latach 1903–1906 gubernatorem guberni saratowskiej był Piotr Stołypin.

Gubernia została zlikwidowana 21 maja 1928 decyzją WCIK ZSRR Od 1936 na terytorium guberni istnieje obwód saratowski RFSRR, a obecnie Federacji Rosyjskiej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj