Otwórz menu główne

Guido Antonio Longhi (ur. 9 maja 1691 w Viggiù, zm. 21 lipca 1756 tamże) – włoski architekt, przedstawiciel późnego baroku, w latach 1741–1747 działał w Polsce.

Guido Antonio Longhi
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1691
Viggiù
Data i miejsce śmierci 21 lipca 1756
Viggiù
Narodowość włoska
Dziedzina sztuki architektura
Epoka barok
Ważne dzieła

bazylika Świętej Trójcy w Kobyłce

Guido Antonio Longhi urodził się 9 V 1691 roku w Viggiù we Włoszech. Jego rodzicami byli Bernardo Longhi (syn Guida) i Mabilia Buzzi (córka Francesca). Longhi zasłynął z działalności architektonicznej na terenie Rzeczypospolitej. Był autorem projektów:

Protektorem i zleceniodawcą Longhiego był biskup sufragan płocki Marcin Załuski. Historyczne przekazy dotyczące aktywności Longhiego w Polsce pochodzą głównie z listów pisanych przez niego w latach 1741-1743 do biskupa chełmińskiego Andrzeja Stanisława Załuskiego (brata bpa Marcina Załuskiego) i sekretarza Giovanniego Battisty d’Aloy. Z listów tych dowiadujemy się głównie o jego zaangażowaniu w budowę kościoła w Kobyłce. Zapewne latem 1749 roku pracował nad koncepcją odbudowy kolegiaty łaskiej i projektem kościoła parafialnego w Brzeźniu, bowiem jesienią tego roku był już w rodzinnym Viggiù i nie nadzorował podjętych prac w Polsce. W dniu 16 VI 1751 roku Guido Antonio Longhi ożenił się z Barbarą Buzzi, córką Lodovica. Podczas swojego pobytu we Włoszech pracował nad koncepcją przebudowy kościoła Beata Vergine del Rosario oraz nad projektem rozbudowy kościoła Chesa della Madonnina. Prawdopodobnie dziełem Longhiego jest też ołtarz w nawie południowej kościoła S. Stefano w Viggiù. Zmarł bezpotomnie 21 VII 1756 roku w Viggiù.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • K. Guttmejer, Guido Antonio Longhi. Działalność architektoniczna w Polsce, Warszawa 2006.