Otwórz menu główne

Guriasz, imię świeckie Wiaczesław Michajłowicz Jegorow (ur. 1 października 1891 w guberni nowogrodzkiej, zm. 12 lipca 1965 w Symferopolu) – rosyjski biskup prawosławny.

Guriasz
Wiaczesław Jegorow
metropolita symferopolski i krymski
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 1 października 1891
gubernia nowogrodzka
Data i miejsce śmierci 12 lipca 1965
Symferopol
metropolita symferopolski i krymski
Okres sprawowania 1961–1965
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia symferopolska i krymska
Śluby zakonne 1915
Diakonat 1915
Prezbiterat 1915
Sakra biskupia 25 sierpnia 1946
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 sierpnia 1946
Miejscowość Moskwa
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Grzegorz (Czukow), Onezyfor (Ponomariow), Nestor (Sidoruk)

Ukończył w 1911 szkołę kupiecką w Petersburgu. W 1915 złożył wieczyste śluby mnisze, po czym przyjął święcenia na hierodiakona i hieromnicha. Dwa lata później ukończył Petersburską Akademię Duchowną i na stałe zamieszkał w Ławrze św. Aleksandra Newskiego w Petersburgu. Od 1922 posiadał godność archimandryty.

W roku 1933 został aresztowany przez władze stalinowskie i kolejne dziesięć lat przebywał w różnych więzieniach i obozach. Po uwolnieniu w 1933 osiadł w Samarkandzie, gdzie był proboszczem parafii przy soborze Opieki Matki Bożej. W 1945 został przełożonym ponownie otwartej po okresie prześladowań Ławry Troicko-Siergijewskiej.

25 sierpnia 1946 w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa taszkenckiego i Azji Środkowej. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, metropolita leningradzki Grzegorz, biskup kałuski Onezyfor oraz biskup użhorodzki i mukaczewski Nestor. W 1952 Guriasz (Jegorow) otrzymał godność arcybiskupią.

W 1953 został przeniesiony na katedrę saratowską i stalingradzką, obejmując równocześnie tymczasowy zarząd eparchii astrachańskiej. 31 lipca 1954 został arcybiskupem czernihowskim i nieżyńskim, zaś w roku następnym – arcybiskupem dniepropetrowskim i zaporoskim. W 1959 otrzymał godność metropolity i objął katedrę mińską i białoruską. Po roku przeniesiony na katedrę leningradzką i ładoską. W 1961 został metropolitą symferopolskim i krymskim, pełnił równocześnie zadania locum tenens eparchii dniepropetrowskiej.

Zmarł w 1965 w swoim mieszkaniu w Symferopolu po odprawieniu Świętej Liturgii w soborze katedralnym w Symferopolu.

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Kronid (Lubimow)
Przełożony Ławry Troicko-Siergijewskiej
1945 – 1946
Następca
Jan (Razumow)
Poprzednik
Cyryl (Pospiełow)
Biskup taszkencki i Azji Środkowej
1946 – 1953
Następca
Hermogen (Gołubiew)
Poprzednik
Borys (Wik)
Biskup saratowski
1953 – 1954
Następca
Beniamin (Miłow)
Poprzednik
Arseniusz (Kryłow)
Biskup czernihowski
1954 – 1955
Następca
Andrzej (Suchenko)
Poprzednik
Andrzej (Komarow)
Biskup dniepropetrowski
1955 – 1959
Następca
Joazaf (Leluchin)
Poprzednik
Pitirim (Swiridow)
Metropolita miński
1959 – 1960
Następca
Antoni (Krotewycz)
Poprzednik
Pitirim (Swiridow)
Metropolita leningradzki
1960 – 1961
Następca
Pimen (Izwiekow)
Poprzednik
Łukasz (Wojno-Jasieniecki)
Biskup symferopolski
1961 – 1965
Następca
Leoncjusz (Gudimow)