Otwórz menu główne

Gurjewsk (obwód kaliningradzki)

Gurjewsk (ros. Гурьевск, lit. Romuva, niem. Neuhausen, pol. Romnowo) – miasto w obwodzie kaliningradzkim, położone 7 km na płn. od Kaliningradu (połączenie komunikacji miejskiej). Stolica rejonu gurjewskiego.

Gurjewsk
Гурьевск
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Burmistrz Aleksandr Kotow
Powierzchnia 10 km²
Wysokość 20 m n.p.m.
Populacja (2005)
• liczba ludności
• gęstość

11 tys.
1113 os./km²
Nr kierunkowy 40151
Kod pocztowy 238300
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kaliningradzkiego
Gurjewsk
Gurjewsk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Gurjewsk
Gurjewsk
Ziemia54°47′N 20°37′E/54,783333 20,616667
Portal Portal Rosja

Liczba mieszkańców – 11,2 tys. osób (2005).

Średniowieczne Neuhausen było własnością kapituły sambijskiej, która wybudowała tu zamek. Powstał on najprawdopodobniej w pierwszych latach XIV wieku z polecenia biskupa Krystiana von Münhausena. W późniejszym okresie stał się on własnością zakonu krzyżackiego, a po 1525 był letnią rezydencją księcia Albrechta, który przekształcił go w podmiejski dwór myśliwski, otoczony ogrodem zwierzęcym (Tiergarten). Według legend zamek miał posiadać podziemne chodniki, łączące piwnice zamkowe z kościołem i młynem. Zamek w znacznej części zachował się do czasów współczesnych; po 1945 stał się bazą firmy budowlanej. Podobnie zachował się park zamkowy ze stawem (dawny Tiergarten, w którym utrzymywano dzikie i egzotyczne zwierzęta) oraz gotycki kościół parafialny z 1292, od XVI w. do 1945 ewangelicki, po 1990 przekazany Kościołowi Nowoapostolskiemu. W Neuhausen urodził się Albrecht Fryderyk Hohenzollern.

W mieście znajduje się skromne Muzeum Historii Kultury.

W rejonie znajduje się cywilny port lotniczy Kaliningradu i obwodu, Chrabrowo (ros. Храброво, niem. Powunden, ang. Khrabrovo), położony 17 km na płn. od miasta. Inne interesujące miejscowości rejonu gurjewskiego, to m.in. Marjino, Nizowje i Rodniki.

Od 2005 partnerskie miasto Goleniowa, a od 2016 Nowego Miasta Lubawskiego. Ośrodek życia polonijnego.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, neu bearb. von Ernst Gall, Deutschordensland Preussen, unter Mitw. von Bernhard Schmid und Grete Tiemann, München; Berlin, Deutscher Kunstverlag, 1952
  • Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ​ISBN 3-520-31701-X​ (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966)
  • Carl von Lorck, Dome, Kirchen und Klöster in Ost- und Westpreussen. Nach alten Vorlagen, 2. unver. Aufl., Frankfurt am Main, Weidlich, 1982, ​ISBN 3-8035-1163-1​.
  • Andrzej Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn: Remix, 1992, ISBN 83-900155-1-X, OCLC 833969011.
  • Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler West- und Ostpreussen. Die ehemaligen Provinzen West- und Ostpreussen (Deutschordensland Preussen) mit Bütower und Lauenburger Land, bearb. von Michael Antoni, München; Berlin, Dt. Kunstverl., 1993, ​ISBN 3-422-03025-5​.
  • Anatolij Bachtin, Gerhard Doliesen, Vergessene Kultur. Kirchen in Nord-Ostpreussen. Eine Dokumentation, 2. Aufl., Husum, Husum, 1998, ​ISBN 3-88042-849-2​.