Otwórz menu główne

Hajnt (הײַנט, pol. ‘Dzisiaj’) – dziennik społeczno-polityczny w języku jidysz ukazujący się od 1908 do 1939 roku, wydawany w Warszawie.

הײַנט (Hajnt)
Hajnt.jpg
Strona tytułowa wydania z 1 grudnia 1930
Częstotliwość dziennik
Państwo Polska
Adres Chłodna 8
Wydawca spółdzielnia Alt-Naj
Pierwsze wydanie 1908
Ostatnie wydanie 23 września 1939
Średni nakład 45000-50000 egz.

Gazetę założyli w roku 1908 Noach Finkielsztejn i Samuel Jackan. Później redakcją kierowali Izaak Grünbaum i Jehoszua Gotlieb.

„Hajnt” był jedną z najbardziej poczytnych gazet żydowskich. Dziennik od początku miał zabarwienie syjonistyczne, a od objęcia stanowiska redaktora naczelnego przez Grünbauma na początku lat dwudziestych stał się w zasadzie organem polskiej Organizacji Syjonistycznej.

Z dziennikiem współpracowali między innymi: Dawid Ben Gurion, Jerzy Borejsza, Chaim Finkelsztajn, Jehoszua Gotlieb, Izaak Grünbaum, Apolinary Hartglas, Menachem Kipnis, Bernard Singer, Ze’ew Żabotyński.

W latach 1929–1939 przy „Hajnt” wydawano popularną popołudniówkę הײַנטיקע נײַעס („Hajntike Najes”) o nakładzie 75 tysięcy egzemplarzy. Przynoszony przez sensacyjne pismo dochód był podporą finansową „Hajntu”, pozwalającą mu utrzymać wysoki poziom.

Stali prenumeratorzy „Hajntu” otrzymywali bezpłatnie dzieła klasyków literatury żydowskiej. Gazeta organizowała ważne akcje społeczne i interwencyjne.

Dziennik ukazywał się jeszcze w pierwszych dniach wojny. Ostatni numer, ograniczony do dwóch stron, ukazał się 23 września 1939 roku, już po zbombardowaniu budynku redakcji.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj