Otwórz menu główne

Halina Aszkenazy-Engelhardt

Halina Aszkenazy-Engelhardt (ur. 15 kwietnia 1925 w Warszawie, zm. 2 października 2016[1] w Tel Awiwie) – izraelska działaczka społeczno-kulturalna i autorka wspomnień polsko-żydowskiego pochodzenia, przewodnicząca Związku Żydów Warszawskich w Izraelu.

Halina Aszkenazy-Engelhardt
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1925
Warszawa
Data śmierci 2 października 2016
Zawód, zajęcie działaczka społeczna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. W wieku kilku lat została osierocona przez ojca. Podczas II wojny światowej wraz z matką została przesiedlona do getta warszawskiego. Utrzymywały się dzięki działającemu w mieszkaniu telefonowi, który wynajmowały szmuglerom kontaktującym się ze stroną aryjską. Pracowały także w szopie szczotkarzy, a Halina wraz z kuzynką Celiną pracowały dodatkowo nocami w kuchni innego zakładu, aby nie umrzeć z głodu[2].

Dwa tygodnie po wybuchu powstania w getcie wraz ze wszystkimi mieszkańcami małej oficyny przy ulicy Franciszkańskiej trafiła na Umschlagplatz. Wraz z kilkoma młodymi osobami wyskoczyła z pociągu wiozącego Żydów na Majdanek[2]. Jej i jej koleżance udało się przeżyć i wrócić do Warszawy, gdzie spędziła kilka nocy w noclegowni dla bezdomnych. Następnie uzyskała pomoc od księdza Michała Kubackiego w bazylice Najświętszego Serca Jezusowego[2]. Stamtąd trafiła do mieszkania zamożnego małżeństwa, u którego pracowała jako pomoc domowa. Po wyjściu na jaw jej pochodzenia była dręczona przez swoją pracodawczynię, a pan domu zażądał od niej, by za milczenie została jego kochanką[2]. Od lipca 1944 ukrywała się u dawnych sąsiadów, gdzie pracowała jako gosposia. Podczas powstania warszawskiego była łączniczką w Armii Krajowej. Po upadku powstania trafiła do obozu w Pruszkowie, skąd następnie została wywieziona na roboty przymusowe do Niemiec. Pracowała w fabryce Szwarzkopfa w Berlinie[2].

Po zakończeniu wojny wyemigrowała do Izraela. Była przewodniczącą Związku Żydów Warszawskich w Izraelu. Mieszkała w Tel Awiwie.

W 2008 prezydent RP Lech Kaczyński za wybitne zasługi w rozwijaniu polsko-izraelskiej współpracy odznaczył ją Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[3].

TwórczośćEdytuj

Halina Aszkenazy-Engelhardt napisała kilka książek, w których opisuje swoje wspomnienia z Polski i okresu II wojny światowej:

PrzypisyEdytuj

  1. Zmarła Halina Aszkenazy-Engelhardt (pol.). sprawiedliwi.org.pl. [dostęp 2016-11-16].
  2. a b c d e Kubacki Michał (pol.). [dostęp 11 sierpnia 2015].
  3. Postanowienie Prezydenta RP z dnia 9 maja 2008 r. o nadaniu orderów i odznaczenia. infor.pl, 2008. [dostęp 2019-05-20].
  4. Spotkanie z losem (pol.). [dostęp 15 stycznia 2009].
  5. Dzień, noc, dzień (pol.). [dostęp 15 stycznia 2009].
  6. Warszawa Paryż Tel Awiw (pol.). [dostęp 15 stycznia 2009].

Linki zewnętrzneEdytuj