Otwórz menu główne

Hammarstrand – miejscowość w Szwecji będąca siedzibą władz gminy Ragunda, najbardziej na wschód położonej gminy Jämtlandii. W 2005 zamieszkana przez 1061 mieszkańców[1]. Miejscowość położona jest nad rzeką Indalsälven, na dnie dawnego jeziora Ragundasjön.

Hammarstrand
Ilustracja
Państwo  Szwecja
Region Jämtland län vapen.svg Jämtland
Gmina Ragunda vapen.svg Gmina Ragunda
Powierzchnia 2,22 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności

1061
Położenie na mapie Jämtlandu
Mapa lokalizacyjna Jämtlandu
Hammarstrand
Hammarstrand
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Hammarstrand
Hammarstrand
Ziemia63°06′37″N 16°21′13″E/63,110278 16,353611
Portal Portal Szwecja
Martwy wodospad (Döda fallet)

HistoriaEdytuj

Jezioro, na którym obecnie znajduje się miasto, zostało całkowicie opróżnione jednej nocy z 6 na 7 czerwca 1796 roku przez Magnusa Hussa, który w celu spławiania drewna wykopał kanał omijający jeden z największych wówczas wodospadów Europy (33 m). Wodospad ten znajdował się na rzece Indalsälven i był naturalną zaporą tworzącą jezioro, ale uniemożliwiał spławianie drewna, ponieważ łamało się ono spadając z tej wysokości. Katastrofa spowodowana błędem technicznym konstruktora doprowadziła do powstania obszaru żyznych gleb na dnie dawnego jeziora, co z kolei umożliwiło rozwój rolnictwa w gminie.

Martwy wodospad (Döda fallet) jest atrakcją turystyczną gminy Ragunda. Inną atrakcją w tej gminie jest autentyczna tajska świątynia (Thailändskapaviljongen) wybudowana na pamiątkę pobytu w gminie Ragunda króla Tajlandii Chulalogkorna w 1897 roku[2].

 
Tajska świątynia (Thailändskapaviljongen)

W Hammarstrand zobaczyć można również zbudowany z granitu nordycki kościółek z XIII wieku. Znajduje się tu również oddana do użytku w 1928 roku elektrownia wodna Hammarforsen. W XIX wieku, dzięki źródłom z wodą bogatą w żelazo Hammarstrand zyskało statut uzdrowiska z parkiem i sanatorium "Wärdshuset Wildhussen".

Od lat 60. do 80. XX w. Hammarstrand było głównym ośrodkiem bobslejowym i saneczkarskim Szwecji, w którym organizowano liczne mistrzostwa świata i Europy, jednak spadek zainteresowania bobslejami i saneczkarstwem spowodował zamknięcie tego naturalnego toru o długości 1045 m w roku 2001.

PrzypisyEdytuj

  1. Szwedzki Urząd Statystyczny SCB (szw.) [dostęp 2011-02-26]
  2. Historien om Kung Chulalongkorn (szw.). W: Thailändska Paviljongen [on-line]. [dostęp 2011-01-30].

Linki zewnętrzneEdytuj

 
Kościółek z XIII w
 
Elektrownia wodna Hammarforsen