Hans Lammers

niemiecki nazista, zbrodniarz wojenny
Hans Lammers (1937)

Hans Heinrich Lammers (ur. 27 maja 1879 w Lublińcu, zm. 4 stycznia 1962 w Düsseldorfie) – prawnik z wykształcenia (studiował we Wrocławiu) i zawodu (sędzia), zbrodniarz hitlerowski. Pracował w Sądzie Okręgowym w Bytomiu.

ŻyciorysEdytuj

Brał udział w I wojnie światowej. Od 1921 w ministerstwie spraw wewnętrznych. Do NSDAP wstąpił w 1932. W latach 1933-1945 pełnił funkcję szefa Kancelarii III Rzeszy (od 1933 jako sekretarz stanu, od 1937 jako minister - szef Kancelarii Rzeszy). Prawa ręka kanclerza Rzeszy Hitlera do wszystkich spraw cywilnych hitlerowskich Niemiec. W 1940 otrzymał stopień SS-Obergruppenführera.

Lammers jako sprawny urzędnik w najwyższym aparacie władzy przygotowywał i nadawał bieg sprawom, które w rozumieniu prawa międzynarodowego miały zbrodniczy charakter. Był odpowiedzialny za eksterminację narodów podbitych państw, w tym za wysiedlanie ludności polskiej z terenów włączonych do Rzeszy oraz kreowanie polityki Hansa Franka na terenie Generalnego Gubernatorstwa.

Hans Lammers został skazany przez Amerykański Trybunał Wojskowy w Norymberdze 11 kwietnia 1949 na 20 lat więzienia. Więzienie opuścił w 1954.

Za ciekawostkę można uznać fakt, iż w dzieciństwie mieszkał w jednej kamienicy z Edytą Stein, która w późniejszym czasie trafiła do obozu Auschwitz-Birkenau.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Joanna Wieliczka Szarek: III Rzesza – narodziny i zmierzch szaleństwa

Linki zewnętrzneEdytuj