Otwórz menu główne

Hans Walter Gruhle (ur. 7 listopada 1880 w Lübben, zm. 3 października 1958 w Bonn) – niemiecki lekarz psychiatra.

ŻyciorysEdytuj

Syn Franza Karla Heinricha Gruhle, radcy izby rachunkowej w Dreźnie, i Thekli z domu Schumann. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Lipsku, Würzburgu i Monachium. Pracę doktorską (1905) przygotował pod kierunkiem Emila Kraepelina. W 1912 habilitował się na podstawie pracy Die Ursachen der jugendlichen Verwahrlosung und Kriminalität. Po dojściu nazistów do władzy nie mógł objąć katedry w Bonn, w zamian został dyrektorem zakładu psychiatrycznego w Zwiefalten, a potem w Weißenau. W 1946 powołany na katedrę w Bonn, na której pozostał do przejścia na emeryturę.

Wybrane praceEdytuj

  • Die Ursachen der jugendlichen Verwahrlosung und Kriminalität. Studien zur Frage: Milieu oder Anlage. Berlin: Springer, 1912
  • Die Bedeutung des Symptoms in der Psychiatrie. Zeitschr. ges. Neurol. Psychiat. 16, s. 465–486, 1913
  • Selbstschilderung und Einfühlung. Zeitschr. ges. Neurol. Psychiat. 28, s. 148–231, 1915
  • Die Psychologie des Abnormen W: Gustav Kafka (Hrsg.): Handbuch der Vergleichenden Psychologie. Band III/Abteilung 1. München: Ernst Reinhardt, 1922
  • Die Psychologie der Schizophrenie. Zeitschr. ges. Neurol. Psychiat. 78, s. 454–471, 1922
  • Kraepelins Bedeutung für die Psychologie. Arch. Psych. Nervenheilk. 87, s. 43–49, 1929
  • Die psychologische Analyse eines Krankheitsbildes (Schizophrenie). Zeitschr. ges. Neurol. Psychiat. 123, s. 479–484, 1930
  • Verstehende Psychologie (Elebnislehre). Ein Lehrbuch. Stuttgart: Georg Thieme,, 1948
  • Geschichtsschreibung und Psychologie. Bonn: Bouvier, 1953
  • Gutachtentechnik. Heidelberg: Springer, 1955

BibliografiaEdytuj

  • Heinrich Schipperges: Gruhle, Hans Walther. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 7. Berlin: Duncker & Humblot, 1966, s. 209. ISBN 3-428-00188-5.