Harald II Szara Opończa

Harald II Szara Opończa (norw. Harald II Eriksson Gråfell; ?–976) – król Norwegii, panował ok. 961–976.

Harald II Szara Opończa
Ilustracja
Matka Haralda II z synami
król Norwegii
Okres

od ok. 961
do ok. 976

Poprzednik

Haakon Dobry

Następca

Harald Sinozęby

Dane biograficzne
Dynastia

Ynglingowie

Data urodzenia

?

Data śmierci

ok. 976

Ojciec

Eryk Krwawy Topór

Matka

Gunhilda Matka Królów

Syn Eryka Krwawego Topora i Gunhildy[1], wnuk Haralda I Pięknowłosego. Po śmierci ojca wraz ze swymi braćmi przebywał w Danii, skąd organizował wyprawy na Norwegię walcząc przeciwko władzy króla Haakona I Dobrego, którego pokonał w bitwie pod Fitje (961). Następnie Harald II wraz z braćmi przejął władzę w kraju. Musiał walczyć z innymi potomkami Haralda Pięknowłosego, z których wielu ogłosiło swoją niezależność od króla Norwegii. Krwawo rozprawił się ze swymi przeciwnikami, jednego ze swych konkurentów – Sigurda – spalił w jego własnym domu. Syn Sigurda, jarl Haakon Sigurdsson, zwabił Haralda II do Danii, gdzie go zamordowano z rozkazu króla duńskiego Haralda Sinozębego.

PrzypisyEdytuj

  1. Jakub Morawiec: Knut Wielki król Anglii Danii i Norwegii (ok. 995- 1035). Kraków: 2013, s. 25. ISBN 978-83-7730-091-6.