Otwórz menu główne

Heather Watson

brytyjska tenisistka

Heather Watson (ur. 19 maja 1992 w Guernsey) – brytyjska tenisistka pochodzenia papuasko-angielskiego, zwyciężczyni Wimbledonu 2016 w grze mieszanej, mistrzyni juniorskiego US Open 2009 w grze pojedynczej, zawodniczka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Heather Watson
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1992
Saint Peter Port
Wzrost 170 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2010
Zakończenie kariery aktywna
Trener Dante Botini
Nick Bollettieri
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 38 (19 stycznia 2015)
Australian Open 3R (2013)
Roland Garros 2R (2011, 2012, 2014–2016, 2018)
Wimbledon 3R (2012, 2015, 2017)
US Open 1R (2011–2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 39 (25 lutego 2019)
Australian Open 2R (2015, 2016)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon QF (2018)
US Open 2R (2016)
Strona internetowa
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska Wspólnoty Narodów młodzieży
Złoto Pune 2008 gra pojedyncza

Kariera tenisowaEdytuj

Watson rozpoczęła przygodę z tenisem w wieku siedmiu lat. Jej trenerami są Dante Botini i Nick Bollettieri. W październiku 2005 zadebiutowała w juniorskich turniejach Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Pierwszy tytuł zdobyła w czerwcu 2007 w międzynarodowych mistrzostwach Szkocji w Edynburgu. W listopadzie 2008 wygrała turniej w Méridzie, ogrywając w finale Anę Bogdan. We wrześniu 2009 zdobyła swoje pierwsze zawody wielkoszlemowe. Watson była najlepsza na kortach Flushing Meadows w Nowym Jorku, w decydującym starciu wyeliminowała Janę Buczynę.

Pierwszy turniej deblowy w gronie juniorek zdobyła w austriackim Wels, grając u boku Sally Peers. Kolejny tytuł wywalczyła w Meksyku na przełomie roku 2008 i 2009 z Chorwatką Ajlą Tomljanović. W wielkoszlemowym French Open partnerowała Tímei Babos i tenisistki doszły do finału, pokonane przez Elenę Bogdan i Noppawan Lertcheewakarn. Watson kilkanaście dni później, razem z Magdą Linette, triumfowała w Roehampton.

W 2011 roku zadebiutowała w barwach Wielkiej Brytanii w rozgrywkach Pucharu Federacji.

W 2012 roku wygrała swój pierwszy tytuł deblowy – razem z Mariną Erakovic pokonały w finale turnieju w Stanford Jarmilę Gajdošovą i Vanię King wynikiem 7:5, 7:6(7). Kolejny tytuł wywalczyła miesiąc później w Dallas. Razem z Erakovic zwyciężyły 6:3, 6:0 z parą Līga Dekmeijere i Irina Falconi. We wrześniu razem z Alicją Rosolską osiągnęła finał turnieju w Québec, gdzie uległy 6:7(5), 7:6(6), 7–10 parze Tatjana MalekKristina Mladenovic. W październiku wystąpiła w turnieju International w Osace. W rozgrywkach singlowych odniosła pierwsze zawodowe zwycięstwo, pokonując w meczu mistrzowskim Chang Kai-chen wynikiem 7:5, 5:7, 7:6(4). W grze podwójnej w parze z Kimiko Date-Krumm nie sprostały deblowi Raquel Kops-JonesAbigail Spears, przegrywając spotkanie 1:6, 4:6.

W sezonie 2014 razem z Aleksandrą Panową odniosły triumf w zawodach w Baku. W meczu mistrzowskim pokonały Ralucę Olaru i Szachar Pe’er 6:2, 7:6(3). W 2015 roku Brytyjka zwyciężyła w zawodach w Hobart, w finale pokonując Madison Brengle 6:3, 6:4.

W marcu 2016 roku Watson wygrała po raz trzeci w rozgrywkach WTA Tour, tym razem w Monterrey, gdzie w meczu mistrzowskim pokonała Kirsten Flipkens 3:6, 6:2, 6:3. W lipcu odniosła triumf w rozgrywkach wielkoszlemowych na Wimbledonie w grze mieszanej. Razem z Henrim Kontinenem pokonali w finale Annę-Lenę Grönefeld i Roberta Faraha 7:6(5), 6:4

Życie prywatneEdytuj

W marcu 2013 roku Watson poinformowała o zdiagnozowaniu u niej mononukleozy zakaźnej, zakaźnej choroby wirusowej skutkującej osłabieniem organizmu[1].

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A Q2 1R 3R 1R 1R 1R 2R 1R 1R 0 / 8 3 – 8
French Open A A 2R 2R 1R 2R 2R 2R Q3 2R Q2 0 / 7 6 – 7
Wimbledon A 1R 1R 3R 1R 2R 3R 1R 3R 1R 2R 0 / 10 8 – 10
US Open A Q1 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R Q1 0 / 8 0 – 8
Ranking na koniec roku 588 176 92 49 119 50 54 77 74 101 0 / 33 17 – 33

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A 1R A 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 5 2 – 5
French Open A A A A 1R A 1R 1R 1R 2R 1R 0 / 6 1 – 6
Wimbledon A 2R 1R 1R 1R 1R 2R 3R 2R QF 1R 0 / 10 7 – 10
US Open A A A 1R 1R 1R A 2R 1R 1R 0 / 6 1 – 6
Ranking na koniec roku 589 254 172 52 135 131 102 72 123 50 0 / 25 11 – 25

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A 1R A A A A A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A 2R 2R 2R 1R 1R W F 3R 2R 1 / 9 14 – 8
US Open A A A A A A A A 1R A 0 / 1 0 – 1
1 / 11 14 – 10

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 4 (3–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 14 października 2012 Osaka Twarda   Chang Kai-chen 7:5, 5:7, 7:6(4)
Zwyciężczyni 2. 17 stycznia 2015 Hobart Twarda   Madison Brengle 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 3. 6 marca 2016 Monterrey Twarda   Kirsten Flipkens 3:6, 6:2, 6:3
Finalistka 1. 13 października 2019 Tiencin Twarda   Rebecca Peterson 4:6, 4:6

Gra podwójna 9 (4–5)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 lipca 2012 Stanford Twarda   Marina Erakovic   Jarmila Gajdošová
  Vania King
7:5, 7:6(7)
Zwyciężczyni 2. 24 sierpnia 2012 Dallas Twarda   Marina Erakovic   Līga Dekmeijere
  Irina Falconi
6:3, 6:0
Finalistka 1. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala)   Alicja Rosolska   Tatjana Malek
  Kristina Mladenovic
6:7(5), 7:6(6), 7–10
Finalistka 2. 14 października 2012 Osaka Twarda   Kimiko Date-Krumm   Raquel Kops-Jones
  Abigail Spears
1:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 27 lipca 2014 Baku Twarda   Aleksandra Panowa   Raluca Olaru
  Szachar Pe’er
6:2, 7:6(3)
Finalistka 3. 16 października 2016 Hongkong Twarda   Naomi Broady   Chan Hao-ching
  Chan Yung-jan
3:6, 1:6
Zwyciężczyni 4. 3 marca 2018 Acapulco Twarda   Tatjana Maria   Kaitlyn Christian
  Sabrina Santamaria
7:5, 2:6, 10–2
Finalistka 4. 17 czerwca 2018 Nottingham Trawiasta   Mihaela Buzărnescu   Alicja Rosolska
  Abigail Spears
3:6, 6:7(5)
Finalistka 5. 24 lutego 2019 Budapeszt Twarda (hala)   Fanny Stollár   Jekatierina Aleksandrowa
  Wiera Zwonariowa
4:6, 6:4, 7–10

Gra mieszana 2 (1–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 lipca 2016 Wimbledon Trawiasta   Henri Kontinen   Anna-Lena Grönefeld
  Robert Farah
7:6(5), 6:4
Finalistka 1. 16 lipca 2017 Wimbledon Trawiasta   Henri Kontinen   Martina Hingis
  Jamie Murray
4:6, 4:6

Wygrane turnieje rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza (7)Edytuj

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 19/07/2009   Frinton-on-Sea ITF 10 000 trawiasta   Anna Fitzpatrick 4:6, 6:4, 6:2
2. 25/07/2010   Wrexham ITF 25 000 twarda   Sania Mirza 6:2, 6:4
3. 07/11/2010   Toronto ITF 50 000 twarda   Alizé Lim 6:3, 6:3
4. 16/02/2014   Midland ITF 100 000 twarda   Ksienija Pierwak 6:4, 6:0
5. 18/05/2014   Praga ITF 100 000 ziemna   Anna Schmiedlová 7:6(5), 6:0
6. 12/05/2019   Fukuoka ITF 60 000 dywanowa   Zarina Dijas 7:6(1), 7:6(4)
7. 18/08/2019   Vancouver ITF 100 000 twarda   Sara Sorribes Tormo 7:5, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra pojedyncza (1)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2009   US Open Twarda   Jana Buczina 6:4, 6:1

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra podwójna (1)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2009   French Open Ceglana   Tímea Babos   Elena Bogdan
  Noppawan Lertcheewakarn
6:3, 3:6, 8-10

PrzypisyEdytuj

  1. Marcin Motyka: Najlepsza brytyjska tenisistka zachorowała na mononukleozę (pol.). sportowefakty.pl, 2013-04-03. [dostęp 2013-04-04].

BibliografiaEdytuj