Hein van Aken

brabancki poeta i tłumacz

Hein van Aken lub Hendrik van Aken (ul. w Brukseli[1], zm. przed 1330) – brabancki poeta, tłumacz i duchowny katolicki uznawany za epigona Jacoba van Maerlanta[2].

Hein van Aken
Miejsce urodzenia Bruksela
Data śmierci przed 1330
Zawód, zajęcie poeta, tłumacz, ksiądz
Hein van Aken śniący na róży (fragment manuskryptu z I poł. XIV w.)

Był proboszczem w Kobeek-Loo koło Leuven. Jako pierwszy w Niderlandach przetłumaczył z języka francuskiego Opowieść o Róży Wilhelma z Lorris i Jana z Meun, w której dokonał usunięcia antykościelnych wypowiedzi z cz. II oraz skrócenia dłuższych fragmentów[2].

Wybrane dziełaEdytuj

Opracowano na podstawie źródłowego[3]:

  • ok. 1280: Spiegel der Minnen (pol. Zwierciadło miłości);
  • wyd. 1976: Die Rose (pol. Róża);
  • ok. 1290; wyd. 1958: Tweede Rose (pol. Druga róża);
  • wyd. 1950: Van den coninc Saladijn ende van Hughen van Tabaryen (pol. O królu Saladynie i Hugonie z Tabarii) – adaptacja francuskiego L’ordene de chevalerie;

Akenowi przypisuje się również autorstwo następujących utworów[4]:

  • wyd. 1858: Vierde Martijn (pol. Czwarty Marcin)
  • przed 1318: Roman van Heinric en Margariete van Limborch (pol. Opowieść o Henryku i Małgorzacie z Limburgii)
  • wyd. 1893: Rinclusa – kontynuacja adaptacji Li miserere Jahrhunderta von Reclusa de Mollensa dokonanej przez Gillesa van Molhema.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj