Otwórz menu główne

Helena Sierakowska

polska działaczka społeczna.

Helena Sierakowska, z domu Lubomirska (ur. 25 sierpnia 1886 w Przeworsku, zm. 26 października 1939 w Rypinie) – polska działaczka społeczna i oświatowa na Warmii i Powiślu.

Helena Lubomirska
Ilustracja
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1886
Przeworsk
Data i miejsce śmierci 26 października 1939
Rypin
Ojciec Andrzej Lubomirski
Matka Eleonora Hussarzewska
Mąż

Stanisław Sierakowski

Dzieci

Teresa, Adam, Andrzej, Róża, Maria, Wanda, Jadwiga

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

 
Helena Lubomirska, jeszcze jako panna.

Była praprawnuczką Aleksandry von Engelhart, nieślubnej córki carycy Katarzyny, córką Andrzeja i babką Izabelli Sierakowskiej-Tomaszewskiej, żony Bohdana Tomaszewskiego. Odebrała staranne wykształcenie domowe wraz ze znajomością kilku języków obcych. Studiowała również na uniwersytecie w Monachium.

2 marca 1910 wyszła za mąż za Stanisława Sierakowskiego, polskiego działacza narodowego w Republice Weimarskiej i III Rzeszy, pierwszego prezesa ZPwN i Związku Mniejszości Narodowych w Niemczech, posła do sejmu pruskiego.

Matka siedmiorga dzieci: Teresy, Adama (1912-1964), Andrzeja (1914-1995), Róży, Marii, Wandy i Jadwigi.

W 1917 stanęła na czele komitetu, który zbierał dary dla poszkodowanych przez wojnę Polaków z Kongresówki.

Po 1920 gdy w efekcie niekorzystnego dla Polski plebiscytu, Powiśle pozostało w prowincji wschodniopruskiej, dzięki jej staraniom, w 40 niemieckich szkołach na Powiślu wprowadzono lekcje polskiego. Z pomocą innych osób zorganizowała też 15 polskich przedszkoli, do których chodziło 650 polskich dzieci. Była prezesem Polsko-Katolickiego Towarzystwa Szkolnego. Działała w Towarzystwie Ziemianek których została prezeską w 1920 i Towarzystwie Kobiet św. Kingi. W 1933 przeniosła się do Poznania, w 1936 zamieszkała w Osieku koło Brodnicy.

W październiku 1939 została rozstrzelana przez Niemców w zbiorowej egzekucji; wraz z nią śmierć poniósł mąż Stanisław Sierakowski oraz prawdopodobnie córka Teresa z mężem Tadeuszem Gniazdowskim.

Pośmiertnie (1989) odznaczona została Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Imię Heleny i Stanisława Sierakowskich nosi Zespół Szkół Rolniczych w Kisielicach i w Waplewie Wielkim.

BibliografiaEdytuj