Hemoerytryna

Hemoerytrynabarwnik oddechowy niektórych organizmów morskich[1][2][3] (wieloszczetów, ramienionogów, sikwiaków, pierścienic i niezmogowców[potrzebny przypis]); w 2008 r. odkryta została również u bakterii Methylococcus capsulatus[3]. Właściwości fizykochemiczne hemoerytryny zostały ustalone w latach 50. i 60. XX w.[2]

Struktura pojedynczego peptydu tworzącego hemoerytrynę

Hemoerytryny, obok hemoglobin i hemocyjanin, stanowią trzecią główną grupę białek przenoszących tlen, jednak w przeciwieństwie do dwóch pierwszych, pomimo swojej nazwy nie zawierają hemu[1][2]

Hemoerytryny są metaloproteinami zbudowanymi zazwyczaj z 8 identycznych łańcuchów peptydowych (są zatem oktamerami), znane są jednak także formy di-, tri- i tetrameryczne[2][1]. Każda jednostka peptydowa wiąże dwa atomy żelaza na drugim (bezbarwna forma deoksy) lub trzecim (czerwonofioletowa forma oksy i żółta forma met) stopniu utlenienia[3]. Atomy te połączone są mostkiem tlenowym oraz skoordynowane są do pięciu reszt histydyny i dwóch grup karboksylowych reszt Asp i Glu[3][2]. W mięśniach morskich bezkręgowców występuje w postaci monomerycznej znanej jako miohemoerytryna i pełni funkcję podobną do mioglobiny[1].

Formy centrum aktywnego na różnym stopniu utlenieniaEdytuj

Formy centrum aktywnego hemoerytryny
Fe2+
OHFe2+
deoksy (zredukowana)
Fe3+
OFe3+
OOH
oksy (utleniona)
Fe3+
OFe3+
OH
met (utleniona)
 
Centrum aktywne deoksyhemoerytryny i oksyhemoerytryny


PrzypisyEdytuj

  1. a b c d D.M. Kurtz, Dioxygen-binding Proteins, [w:] Comprehensive Coordination Chemistry II, t. 8, Elsevier, 2003, s. 229–260, DOI10.1016/b0-08-043748-6/08171-8, ISBN 978-0-08-043748-4 (ang.).
  2. a b c d e Ronald Eugene Stenkamp, Dioxygen and Hemerythrin, „Chemical Reviews”, 94 (3), 1994, s. 715–726, DOI10.1021/cr00027a008 [dostęp 2021-10-25] (ang.).
  3. a b c d Wei-Chun Kao i inni, Isolation, purification and characterization of hemerythrin from Methylococcus capsulatus (Bath), „Journal of Inorganic Biochemistry”, 102 (8), 2008, s. 1607–1614, DOI10.1016/j.jinorgbio.2008.02.008 [dostęp 2021-10-25] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj