Otwórz menu główne

Hennadij Łytowczenko

ukraiński piłkarz i trener

Hennadij Wołodymyrowicz Łytowczenko, ukr. Геннадій Володимирович Литовченко, ros. Геннадий Владимирович Литовченко, Giennadij Władimirowicz Litowczenko (ur. 11 września 1963 w Dnieprodzierżyńsku) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego i Ukrainy, Wicemistrz Europy w 1988, trener piłkarski.

Hennadij Łytowczenko
Геннадій Литовченко
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Hennadij Wołodymyrowicz Łytowczenko
Data i miejsce urodzenia 11 września 1963
Dnieprodzierżyńsk
Wzrost 178 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Dnipro Dniepropetrowsk
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1987 Dnipro Dniepropetrowsk 183 (36)
1988–1990 Dynamo Kijów 82 (20)
1990–1993 Olympiakos SFP 80 (9)
1993 CSKA-Borysfen Boryspol 17 (3)
1994 Admira-Wacker Wiedeń 19 (3)
1995 AEL Limassol 8 (3)
1996 Czornomoreć Odessa 10 (1)
W sumie: 399 (75)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1983–1984  ZSRR olimpijska 2 (0)
1984–1990  ZSRR 57 (14)
1993–1994  Ukraina 4 (0)
W sumie: 63 (14)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1997 CSKA Kijów (asystent)
1998–2000 Krywbas Krzywy Róg (asystent)
2000–2002 Krywbas Krzywy Róg
od 2002 Ukraina U-21 (asystent)
2002–2003 Arsenał Kijów (asystent)
2003–2004 Metalist Charków
2005–2006 Arsenał Charków
2006–2006 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
od 2006 Dynamo-2 Kijów

Spis treści

Kariera zawodniczaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Do 1987 był piłkarsko związany z Dniepropietrowskiem, gdzie uczył się w szkole sportowej, a od 1981 występował z pierwszym zespole Dnipra. Tam też zdobył w 1983 Mistrzostwo ZSRR. Rok później w plebiscycie tygodnika Futboł uznano go najlepszym piłkarzem ZSRR. Pod koniec lat 80. został zawodnikiem kijowskiego Dynama, gdzie święcił kolejne triumfy: w 1990 zdobył Mistrzostwo i Puchar Związku Radzieckiego. W tym samym roku wyjechał do Grecji. Został ściągnięty przez trenera Ołeha Błochina (byłego kolegę z reprezentacji ZSRR) do Olympiakosu Pireus. W 1992 wspólnie z Błochinem świętował zdobycie Pucharu Grecji. W późniejszych sezonach występował w Austrii i na Cyprze oraz na Ukrainie. W Czornomorcu Odessa zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

28 marca 1984 meczem z RFN zadebiutował w reprezentacji ZSRR. W spotkaniu tym strzelił również swą pierwszą bramkę dla Sbornej. Jako reprezentant ZSRR brał udział w mistrzostwach świata w 1986 i 1990, zaś w 1988 zdobył tytuł Wicemistrza Europy. Rozegrany 18 czerwca 1990 na mistrzostwach świata mecz z Kamerunem był ostatnim jego występem dla drużyny Związku Radzieckiego. Łącznie wystąpił w niej 57 razy, zdobywając 14 bramek. W latach 1993–1994 zagrał także 4 mecze w kadrze Ukrainy.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery zawodniczej podjął pracę jako szkoleniowiec. Pracował jako asystent w CSKA Kijów, Krywbasie Krzywy Róg, Arsenale Kijów i Dniprze Dniepropietrowsk. Samodzielnie prowadził zespoły Krywbasu, Metalista Charków i Arsenału Charków. Równolegle, od 2002 jest zatrudniony w Federacji Futbolu Ukrainy jako asystent selekcjonera reprezentacji młodzieżowej. Od grudnia 2006 pracuje jako główny trener młodzieżowej drużyny Dynamo-2 Kijów.

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Dnipro DniepropietrowskEdytuj

  • Złoty medalista Mistrzostw ZSRR: 1983
  • Srebrny medalista Mistrzostw ZSRR: 1987
  • Brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1984, 1985

Dynamo KijówEdytuj

  • Złoty medalista Mistrzostw ZSRR: 1990
  • Srebrny medalista Mistrzostw ZSRR: 1988
  • Brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1989
  • Zdobywca Pucharu ZSRR: 1990

Olympiakos SFPEdytuj

Czornomoreć OdessaEdytuj

Sukcesy reprezentacyjneEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

  • najlepszy piłkarza radziecki według tygodnika „Futboł”: 1984
  • 7-krotnie wybierany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1983, 1984, 1985, 1987, 1988, 1990

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj