Otwórz menu główne

Henryk Antoni Szuman

polski duchowny katolicki, sługa Boży Kościoła katolickiego

Henryk Antoni Szuman (ur. 13 czerwca 1882 w Toruniu, zm. 2 października 1939 w Fordonie) – Sługa Boży, polski duchowny, dziekan i proboszcz parafii św. Mateusza w Starogardzie Gdańskim.

Henryk Antoni Szuman
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1882
Toruń
Data i miejsce śmierci 2 października 1939
Fordon
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 23 lutego 1908
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z wielodzietnej rodziny lekarza, społecznika Leona i Eugenii z Gumpertów[1]. W toruńskim gimnazjum był przewodniczącym tajnej organizacji nawiązującej do tradycji filomackiej (1896-1900)[1]. Od 1904 roku studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie[1]. W tym okresie kierował patriotyczną organizacją studencką[1]. Po ukończeniu studiów filozoficznoteologicznych 23 lutego 1908 roku otrzymał sakrament święceń kapłańskich[1]. Apostolat realizował duszpasterzując w Brodnicy nad Drwęcą, Lubichowie, Dobrczu, jako wikariusz w Nidzicy i Wielu[1]. Kontynuował studia na Uniwersytecie Jagiellońskim[1]. 3 maja 1915 roku skierowano go do Trzebcza gdzie objął obowiązki proboszcza[1]. Zorganizował pomoc dzieciom osieroconym w wyniku I wojny światowej[2] i uratował grupę kilkudziesięciu dzieci przed zgermanizowaniem[1]. Taką samą funkcję pełnił od 20 maja 1920 roku w Nawrze i od 14 czerwca 1932 roku w parafii św. Mateusza w Starogardzie Gdańskim[2], zaś w latach 1937-1939 pełnił obowiązki dziekana dekanatu starogardzkiego[1].

Był budowniczym kościoła św. Wojciecha i pierwszym administratorem parafii św. Wojciecha. Należał do licznych polskich organizacji oświatowych i charytatywnych, określany jako apostoł trzeźwości i miłości wobec ubogich. Za prowadzoną zgodnie z powołaniem działalność społeczną, patriotyczną, oświatową i naukową, wydawniczą i charytatywną, aktywność na rzecz abstynencji i rozwoju Caritasu uhonorowany został przez rząd polski Orderem Polonia Restituta[1]. Papież Pius XI nadał mu tytuł prałata[1][2].

1 września 1939 został zmuszony opuścić parafię. Zastrzelony 2 października 1939 r. w publicznej egzekucji pod murem kościoła św. Mikołaja w Fordonie k. Bydgoszczy. Przed rozstrzelaniem wzniósł okrzyk: „Niech żyje Chrystus Król, niech żyje Polska”.

Jest jednym ze 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l Ks. prałat Antoni Henryk Szuman 1882-1939. Redakcja Biuletynu Informacyjnego „Męczennicy” WDP „Bernardinum”. [dostęp 2015-07-12].
  2. a b c Otwarty pokaz zdjęć i dokumentów poświęcony postaci księdza prałata Henryka Szumana.. Instytut Pamięci Narodowej Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. [dostęp 2015-07-12].

Linki zewnętrzneEdytuj