Henryk II (książę Limburgii)

Henryk II (ur. ok. 1115 r., zm. 19 sierpnia 1167 r. w Rzymie) – książę Limburgii od 1139 r.

Henryk II
książę Limburgii
Okres od 1139
do 1167
Poprzednik Walram II
Następca Henryk III
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 1115
Data śmierci 19 sierpnia 1167
Ojciec Walram II
Matka Jutta z Geldrii
Żona Matylda z Saffenbergu
Dzieci Henryk III, Małgorzata
Żona Lauretta z Flandrii

ŻycieEdytuj

Henryk był najstarszym synem hrabiego Limburgii Walrama II i Jutty, córki hrabiego Geldrii Gerarda I. Po śmierci ojca w 1139 r. odziedziczył Limburgię. Musiał jednak odstąpić części ojcowizny swym młodszym braciom: Gerardowi Wassenberg, a Walramowi Arlon (odzyskany przez Henryka w 1146 r. po śmierci Walrama). Jednak z woli króla Niemiec Konrada III nie otrzymał posiadanego przez ojca tytułu księcia Dolnej Lotaryngii, którym został obdarzony Gotfryd VII z Louvain (syn zmarłego także w 1139 r. głównego rywala ojca Henryka II, Gotfryda Brodatego). Mimo to Henryk używał tytułu książęcego, otrzymał też obietnicę królewską otrzymania jako zadośćuczynienie pewnych dóbr. W 1155 ślub jego córki z Gotfrydem VIII z Louvain zakończył trwający od ponad półwiecza spór między rodami książąt Limburgii i Brabancji.

Podczas wypraw cesarza Fryderyka I Barbarossy do Italii w latach 1164–1166 w jego imieniu sprawował pieczę nad nadreńską częścią Cesarstwa. W wyprawie do Italii w 1167 r. towarzyszył cesarzowi. W jej trakcie zmarł w Rzymie podczas panującej tam epidemii.

RodzinaEdytuj

W 1136 r. Henryk poślubił Matyldę, córkę Adolfa, hrabiego Saffenbergu. Z tego małżeństwa pochodziło dwoje dzieci:

Matylda zmarła w 1145 r. Ok. 1150 r. Henryk poślubił Laurettę, córkę hrabiego Flandrii Teodoryka z Alzacji (Henryk był drugim z jej czterech mężów). To małżeństwo było bezdzietne.

BibliografiaEdytuj