Henryk Jachimowicz (ur. 1926 w Hołynce w rejonie nieświeskim, zm. 4 października 1997) – mistrz i rekordzista Polski w strzelectwie myśliwskim.

Henryk Jachimowicz
Data i miejsce urodzenia

1926
Hołynka (rejon nieświeski)

Data śmierci

4 października 1997

Życiorys

edytuj

Urodzony w Hołyce, w rodzinie ziemiańskiej jako syn Aleksandra i Marii z domu Rytwińskiej. Po II wojnie światowej zamieszkał we Wrześni, gdzie był nauczycielem języka rosyjskiego w Zasadniczej Szkole Zawodowej (obecnie Zespół Szkół Politechnicznych im. Bohaterów Monte Cassino). Od 1953 był pracownikiem Zakładów Wytwórczych Głośników „Tonsil”, gdzie zajmował różne stanowiska, aż do kierownika zaopatrzenia.

Myśliwy, był założycielem i szefem Koła Łowieckiego „Szarak”. W 1973 na IX Mistrzostwach Mistrzostw Polski w Strzelaniach Myśliwskich Polskiego Związku Łowieckiego w Katowicach zdobył tytuł mistrzowski indywidualnie oraz jako czołowy zawodnik drużyny Wielkopolski[1].

Zmarł 4 października 1997 i został pochowany na cmentarzu komunalnym we Wrześni.

Życie prywatne

edytuj

Ożenił się z Aleksandrą Szczepańską, z którą miał córkę Ewę.

Przypisy

edytuj
  1. Bogusław Bauer: Zwycięzcy kolejnych Mistrzostw Polski w Strzelaniach Myśliwskich od roku 1964. lowiecki.pl. [dostęp 2015-12-26].

Bibliografia

edytuj
  • Sławomir Szuba: Jachimowicz Henryk. W: Roman Nowaczyk (red.): Wrzesiński słownik biograficzny. Wyd. II poprawione i rozszerzone. Września: Wydawnictwo Kropka Jolanta i Waldemar Śliwczyńscy, 2011, s. 94. ISBN 978-83-89494-40-5.