Otwórz menu główne

Henryk Ludwik Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (1777-1850) – działacz polityczny, kurator literacki, mecenas sztuki, założyciel Muzeum Książąt Lubomirskich we Lwowie i ordynacji przeworskiej; prefekt departamentu krakowskiego Księstwa Warszawskiego w 1810 roku[1], I ordynat przeworski, kawaler maltański[2].

Henryk Lubomirski
Ilustracja
Henryk Lubomirski, miniatura Josepha Kreutzingera, ok. 1797
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy
Data i miejsce urodzenia 15 września 1777
Równe
Data i miejsce śmierci 20 października 1850
Drezno
Ojciec Józef Aleksander Lubomirski
Matka Ludwika Sosnowska
Żona

Teresa Czartoryska, c. Józefa Klemensa

Dzieci

Dorota Lubomirska
Izabela Maria Lubomirska
Jadwiga Julia Wanda Lubomirska
Jerzy Henryk Lubomirski

Pracował jako kurator Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, przyczyniając się do jego rozwoju. Ogłosił drukiem kilka prac. Był ojcem Jerzego Henryka, pradziadkiem kardynała Adama Sapiehy.

Został członkiem loży wolnomularskiej Przesąd Zwyciężony w 1813 roku. [3]

PrzypisyEdytuj

  1. Tomasz Knopp, Prefekci Księstwa Warszawskiego : przyczynek do portretu zbiorowego, w: Studia Historyczne, Tom 55, Numer 3-4 (2012) s. 362.
  2. Ciąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, s. 428.
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 248.

Linki zewnętrzneEdytuj