Otwórz menu główne

Henryk Pietrzak

As myśliwski, oficer Wojska Polskiego

Henryk Pietrzak (ur. 6 marca 1914 w Rudzie Pabianickiej, zm. 28 stycznia 1990 w Wielkiej Brytanii) – chorąży pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.

Henryk Pietrzak
7 ½ zwycięstw
chorąży pilot chorąży pilot
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1914
Ruda Pabianicka
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1990
Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Roundel of the French Air Force before 1945.svg Armée de l'Air
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 114 Eskadra Myśliwska,
Groupe de Chasse III/9,
Dywizjon 306,
Dywizjon 315,
Dywizjon 309
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Kampania wrześniowa
Kampania francuska 1940
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Medal Lotniczy brytyjski Distinguished Flying Cross

ŻyciorysEdytuj

Służbę w lotnictwie rozpoczął podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej w 4 pułku lotniczym w Toruniu, gdzie latał jako pilot w 114 eskadrze myśliwskiej. Następnie został instruktorem w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie.

We wrześniu 1939 został ewakuowany do Rumunii, skąd przedostał się do Francji, gdzie został powołany do odtwarzanego lotnictwa polskiego. W czerwcu 1940 walczył w składzie Groupe de Chasse III/9 (Grupa Pościgowa III/9) w rejonie Lyonu. Po klęsce Francji poprzez Afrykę północną ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Po przeszkoleniu latał w dywizjonie 306, w którym 16 sierpnia 1941 uzyskał swoje pierwsze zestrzelenie (Bf-109) a kolejny samolot uszkodził. 1 czerwca został promowany na stopień oficerski.

Od 15 listopada do 9 grudnia 1942 był pilotem doświadczalnym w Aircraft and Armament Experimental Establishment (Ośrodek Doświadczalny Samolotów i Uzbrojenia).

Do latania bojowego powrócił w dywizjonie 306, w którym 31 grudnia 1942 zaliczono zestrzelenie FW-190 uznane za 500 zwycięstwo polskich pilotów w trakcie wojny.

Od 5 maja do 23 listopada był instruktorem pilotażu najpierw w 58 OTU, potem w 61 OTU. Powróciwszy ponownie do dywizjonu 306 7 czerwca 1944 uzyskał zestrzelenie dwóch samolotów FW-190 oraz jednego Bf-109 prawdopodobnie zestrzelonego. 25 czerwca 1944 został przeniesiony do dywizjonu 315, gdzie objął dowództwo eskadry A. swój drugi wielki dzień Pietrzak miał 18 sierpnia 1944 r., kiedy to w okolicach Beauvais zestrzelił na pewno 3 samoloty FW-190 w tym jeden zespołowo.

31 października został przeniesiony do sztabu Dowództwa Sił Powietrznych. 22 maja 1945 otrzymał przydział do dowództwa 2 Skrzydła Myśliwskiego, zaś 16 lipca otrzymał stanowisko dowódcy dywizjonu 309.

Po rozwiązaniu dywizjonu 309 i demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii. Zmarł 28 stycznia 1990 r.

ZestrzeleniaEdytuj

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 21 pozycji z 7 ½ zestrzeleniami pewnymi, 1 prawdopodobnym i 1 uszkodzeniem

zestrzelenia pewne

  • Bf-109 - 16 sierpnia 1941
  • FW-190 - 9 października 1942
  • FW-190 - 31 grudnia 1942 (był to 500 samolot nieprzyjacielski zestrzelony przez Polskie Siły Powietrzne na Zachodzie)
  • 2 x FW-190 - 7 czerwca 1944
  • 2 i ½ FW-190 - 18 sierpnia 1944

zestrzelenia prawdopodobne

  • Bf-109 - 7 czerwca 1944

uszkodzenia

  • Bf-109 - 16 sierpnia 1941

Ponadto zestrzelił pięć pocisków V-1.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj