Henryk Schmitt

polski historyk

Henryk Schmitt (ur. 5 lipca 1817 we Lwowie, zm. 16 października 1883 we Lwowie) – polski historyk, przedstawiciel lelewelowskiej szkoły historycznej, bibliotekarz.

Henryk Schmitt
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1817
Lwów
Data i miejsce śmierci 16 października 1883
Lwów
Zawód, zajęcie historyk, bibliotekarz
Uczelnia Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki
Henryk Schmitt na drzeworycie Juliana Schübelera (1883)

ŻyciorysEdytuj

Syn rzeźnika, studiował filologię na Uniwersytecie Lwowskim. Działacz konspiracyjnych związków demokratyczno-niepodległościowych w Galicji. W 1846 za działalność spiskową skazany na karę śmierci, po czym został ułaskawiony[1].

Zamieszkał we Lwowie i podjął pracę bibliotekarza w Bibliotece Pawlikowskich[1]. W powstaniu styczniowym 1863 pracował przy jego organizacji[1]. Po skazaniu na karę roku więzienia wyjechał do Francji i przebywał w Paryżu[1]. Po ogłoszeniu amnestii wrócił do kraju[1].

Od 1870 członek C. K. Rady Szkolnej Krajowej[1]. W latach 1860-1883 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[2].

Jego żoną była Leokadia z domu Mitraszewska, także działająca przy organizacji powstania, również wtedy skazana i wraz z mężem przebywała czasowo w Paryżu[1].

PublikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Nieco szczegółów biograficznych dotyczących uczestników organizacyi i partyzantki r. 1863/64. W: Józef Białynia Chołodecki: Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864. Lwów: 1904, s. 356-357.
  2. Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 4.

Linki zewnętrzneEdytuj