Henryk Spaltenstein

Henryk Lucjan Spaltenstein (ur. 13 grudnia 1896, zm. 1973) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego. W 1960 awansowany na pułkownika przez władze emigracyjne.

Henryk Spaltenstein
podpułkownik artylerii podpułkownik artylerii
Data urodzenia 13 grudnia 1896
Data śmierci 1973
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Wojsko Polskie we Francji,
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 80 Pułk Piechoty,
DOK III,
29 Pułk Artylerii Polowej
5 Dywizja Piechoty
19 Pułk Artylerii Lekkiej
1 Wileński Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska dowódca dywizjonu
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 13 grudnia 1896. W 1913 ukończył IV klasę w Filii C. K. Gimnazjum w Stryju[1]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2][3]. W 1923, 1924 był oficerem 80 pułku piechoty (Słonim), w tym w 1923 jako nadetatowy był przydzielony do Oddziału I Sztabu w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie[4][5]. Został przeniesiony do korpusu oficerów artylerii i zweryfikowany w stopniu porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[6]. W 1928 był oficerem 29 pułku artylerii polowej w Grodnie[7]. 27 stycznia 1930 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii[8]. W 1932 był oficerem 5 Dywizji Piechoty we Lwowie[9]. W 1939 roku, w stopniu majora, pełnił służbę w 19 pułku artylerii lekkiej w Nowej Wilejce na stanowisku dowódcy IV dywizjonu[10][11]. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowe.

Po przedostaniu się do Francji został oficerem Wojska Polskiego we Francji. W 1940 pełnił funkcję dowódcy III dywizjonu 1 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej[12]. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Po wojnie pozostał na emigracji. W 1960 został awansowany do stopnia pułkownika artylerii[13]. Był członkiem Rady Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (od 9 września 1963 do 20 lipca 1968, z ramienia Związku Ziem Wschodnich), IV kadencji (od 8 października 1969 do 7 listopada 1970, z ramienia Związku Socjalistów Polskich[14]). Zmarł w 1973[15].

PublikacjeEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj