Otwórz menu główne

Herburt (herb szlachecki)

herb szlachecki
Herb Herburt

Herburt (Herbolth, Herbolt, Herbort, Herbortowa, Herbot, Herbott, Herbulów, Fulsztyn, Miecze, Pawęza, Pawęża) – polski herb szlachecki.

Opis herbuEdytuj

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym jabłko zielone lub złote[1] przebite trzema mieczami: w skos, w skos lewy i na opak. Klejnot: trzy pióra strusie.

Najwcześniejsze wzmiankiEdytuj

Wizerunek pieczętny z 1353 roku, zapis z 1571. Przyniesiony do Polski z Westfalii (Dolna Saksonia) przez Morawy w pierwszej połowie XIV wieku[1].

HerbowniEdytuj

Arłamowski, Chełmowski, Dobromilski, Falsztyn, Fulstein, Fulsztyn, Fulsztyński, Gerberski, Hajbowicz, Helman, Herberski, Herbortowski, Herburt, Hewel, Hewell, Hejbowicz (Heybowicz), Katyna, Kobyliński, Kozika, Kozieka, Kozieł, Koziełł, Lewgowd, Milatowskic, Mierzewski, Modzelewski, Modzelowski, Nicz, Nosicki, Nowicki, Odnowski, Pawlęga, Ponyrko, Powęzowski, Rymgayło, Rymgayłowicz, Wismułowicz, Wisnarzewski, Woronicz, Zyniew.

Znani herbowniEdytuj

Występowanie w heraldyce terytorialnejEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-166-9.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj