Otwórz menu główne

Hiacynt Dziarkowski (ur. 1747, zm. 1828) – polski lekarz, botanik i działacz społeczny. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej (generalny sztabsmedyk armii polskiej), brat Józefa Dziarkowskiego, dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

ŻyciorysEdytuj

W 1809 jeden z założycieli Akademii Lekarskiej, gdzie pełnił funkcję rektora i wykładowcy. W 1812 jako członek Towarzystwa Królewskiego Gospodarczo-Rolniczego przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego[1]. Od 1817 profesor patologii i semiotyki na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. Do jego największych zasług zalicza się rozpowszechnianie szczepienia przeciw ospie w Królestwie Polskim.

Wydał "Poradnik domowy", "Wybór roślin krajowych" i inne

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 20, s. 185.