Ketmia lipowata

(Przekierowano z Hibiscus tiliaceus)

Ketmia lipowata (Talipariti tiliaceum (L.) Fryxell) – gatunek krzewu z rodziny ślazowatych. Występuje na wybrzeżach tropikalnych całego świata dzięki nasionom zdolnym do pływania, stąd zwyczajowe nazwy typu "beach hibiscus", "sea hibiscus".

Ketmia lipowata
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd ślazowce
Rodzina ślazowate
Rodzaj Talipariti
Gatunek ketmia lipowata
Nazwa systematyczna
Talipariti tiliaceum (L.) Fryxell
Contr. Univ. Michigan Herb. 23:258. 2001[3]
Synonimy
  • Hibiscus tiliaceus L.
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Ogólny pokrój

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Krzew z wygiętymi, pokładającymi się na ziemi gałęziami. Niekiedy drzewo osiągające do 10 m wysokości.
Liście
Naprzemianległe, okrągławe, o długości do 20 cm. Nasada sercowata.
Kwiaty
Żółte lub pomarańczowe, do 12 cm średnicy. W środku ciemnopurpurowe. Kwiaty żyją tylko jeden dzień, w ciągu dnia ciemnieją.
Owoce
Jajowate, owłosione, ostro zakończone torebki o długości ok. 3 cm, zielone. W środku nasiona do 5 mm.

ZastosowanieEdytuj

  • Z włókien kory robi się liny, siatki, spódniczki z łyka.
  • W krajach o tropikalnym klimacie jest uprawiany jako drzewo ozdobne[5].
 
Kwiat i liście

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-19] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2012-12-18].
  4. Talipariti tiliaceum, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.

BibliografiaEdytuj

  1. Jens Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Horyzont, 2002. ISBN 83-7311-378-9.