Hieronim Wołłowicz

podskarbi wielki litewski i podkanclerzy litewski

Hieronim (Jarosz) Wołłowicz herbu Bogoria (zm. w 1643) – starosta generalny żmudzki w 1619 roku, podkanclerzy litewski w 1618 roku, podskarbi wielki litewski w 1605 roku, podskarbi nadworny litewski w 1600 roku, ciwun pojurski w 1600 roku, pisarz wielki litewski w latach 1598-1618, sekretarz Jego Królewskiej Mości[1].

Hieronim Wołłowicz
Ilustracja
Hieronim Wołłowicz, portret z XVIII wieku
Herb
Bogoria
Rodzina

Wołłowiczowie herbu Bogoria

Data urodzenia

XVI wiek

Data śmierci

1643

Ojciec

Iwan Wołłowicz

Żona

Elżbieta Gosławska

Dzieci

Tekla Anna Wołłowicz

Syn Iwana, brat biskupa wileńskiego Eustachego Wołłowicza i starosty grodzieńskiego Pawła Wołłowicza. Jego ojciec był wyznania kalwińskiego, a matka prawosławnego. Podobnie jak brat przeszedł z kalwinizmu na katolicyzm podczas nauk w kolegium jezucikim.

Studiował na Uniwersytecie w Ingolstadt i Uniwersytecie w Altdorfie w 1578 roku oraz na Uniwersytecie w Padwie w 1593 roku[2].

Jako administrator dóbr królewskich na Litwie założył parafię w Zalesiu. Zapisem testamentalnym z 14 czerwca 1602 r. nadał kościołowi w Zalesiu folwark z zabudowaniami w tej miejscowości oraz wsie Zalesie i Pohorany. Fundację tę zatwierdził król Zygmunt III Waza. W 1618 r. Wołłowicz przeniósł uposażenie parafii na klasztor bernardynek w Grodnie. Odtąd one pobierały dochody i miały utrzymać duszpasterza i kościół[3].

W 1617 roku, na polecenie króla Zygmunta III Wazy, zbudował w Sokolanach drewniany kościół i plebanię oraz wymierzył grunta pod przyszłe uposażenie parafii. Dnia 12 kwietnia 1618 r. Hieronim Wołłowicz i biskup wileński Eustachy Wołłowicz wydali dokument fundacyjny i jednocześnie erekcyjny dla parafii sokolańskiej[4].

W 1628 roku wyznaczony komisarzem z Senatu do zapłaty wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego[5].

Był elektorem Władysława IV Wazy z Księstwa Żmudzkiego w 1632 roku[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 250.
  2. Paweł Czaplewski, Polacy na studyach w Ingolsztacie, Poznań 1914, s. 108.
  3. Parafia pw. NMP Pocieszenia.
  4. Parafia pw. Przemienienia Pańskiego.
  5. Volumina Legum, t. 3, Petersburg 1859, s. 277.
  6. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., [b.n.s.]