Otwórz menu główne

Hochfirstschanzeduża skocznia narciarska o punkcie konstrukcyjnym K125 i rozmiarze HS 142, zlokalizowana w niemieckiej miejscowości Titisee-Neustadt (Badenia-Wirtembergia), na północnym zboczu góry Hochfirst (1190 m n.p.m.) w Schwarzwaldzie, od której obiekt wziął swą nazwę. Największa naturalna skocznia w Niemczech (brak sztucznie wyniesionej wieży startowej, na której rozpoczyna się rozbieg). W przeszłości obok skoczni K125 znajdował się również obiekt K70, który obecnie jest zniszczony.

Hochfirstschanze
Punkt konstrukcyjny K125
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Badenia-Wirtembergia
Miejscowość Titisee-Neustadt
Data otwarcia 15 stycznia 1950
Rozmiar skoczni (HS) 142 m
Igelit brak
Rekord 148 m
(11 marca 2016) Słowenia Domen Prevc
Najdłuższy skok 150 m
(21 stycznia 2011) Niemcy Maximilian Mechler
Kluby SC Neustadt
Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii
Mapa lokalizacyjna Badenii-Wirtembergii
Hochfirstschanze
Hochfirstschanze
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Hochfirstschanze
Hochfirstschanze
Ziemia47°54′15″N 8°13′03″E/47,904167 8,217500

HistoriaEdytuj

Pierwszą skocznię narciarską na górze Hochfirst zbudowano w latach 1930–1932, a mierzyła ona 60 m. Uroczyste otwarcie miało miejsce jednak dopiero 31 grudnia 1933, podczas konkursu sylwestrowego (inaugurację zimą 1932/1933 uniemożliwiły bowiem warunki pogodowe). W połowie sierpnia 1949 na północnym zboczu Hochfirstu rozpoczęto budowę nowej skoczni o punkcie K wynoszącym 80 m, a ukończono ją w grudniu 1949. Premierowe zawody odbyły się 15 stycznia 1950. W 1971 przebudowano najazd i próg skoczni, dzięki czemu można było przenieść punkt K na 90 metr. W 1988 zmieniono profil zeskoku i po raz kolejny próg, a nowy punkt K wynosił 113 m. W 1999 zorganizowano na niej pierwszy konkurs Pucharu Kontynentalnego, wygrany przez Mathiasa Wallnera. W 2001 - za kwotę 3,7 mln € - ukończono rozbudowę obiektu, co umożliwiło organizowanie na nim Pucharu Świata. Hochfirstschanze pojawia się nieregularnie w PŚ od sezonu 2001/2002. W 2003 zmieniono profil skoczni i umieszczono punkt K na 125 metrze (HS 142). Skocznia nie posiada stałego sztucznego oświetlenia. Tymczasowe oświetlenie jest montowane w razie konieczności przeprowadzania zawodów w porach, które tego wymagają.

2 grudnia 2001 Niemiec Sven Hannawald ustanowił rekord skoczni wynikiem 145,0 m, a 3 lutego 2007 rekord ten został wyrównany przez Adama Małysza. Wynik 145,0 m utrzymał się jako rekord skoczni do 11 marca 2016. Tego dnia rekord ten został pobity przez Słoweńca Domena Prevca i wynosi obecnie 148,0 m.

Dane techniczneEdytuj

  • kąt nachylenia w punkcie K: 35°
  • kąt nachylenia na progu: 11°
  • długość rozbiegu: 98,1 m
  • długość progu: 6,7 m
  • pojemność trybun: 25 000 miejsc stojących

RekordziściEdytuj

Lp. Dzień Rok Zawodnik Odległość Zawody Uwagi
1. 1936   Oskar Weisheit 59,0 m rekord na skoczni K60
2. 1963   Georg Thoma 94,0 m rekord na skoczni K80
3. 1981   Andreas Bauer 103,0 m
4. 1987   Jiří Malec 106,0 m rekord na skoczni K90
5. 1995   Jens Weißflog 121,0 m rekord na skoczni K113
6. 10 lutego 2001   Manuel Fettner 141,5 m Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich
7. 2 grudnia 2001   Sven Hannawald 145,0 m Puchar Świata w skokach narciarskich
8. 3 lutego 2007   Adam Małysz 145,0 m Puchar Świata w skokach narciarskich
9. 30 stycznia 2009   Robert Hauser 146,0 m Puchar Kontynentalny w kombinacji norweskiej rekord nieoficjalny
10. 31 stycznia 2009   Bastian Kaltenböck 147,5 m Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich rekord nieoficjalny
11. 11 marca 2016   Domen Prevc 148 m Puchar Świata w skokach narciarskich kwalifikacje
12. 21 stycznia 2011   Maximilian Mechler 150,0 m Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich rekord nieoficjalny

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj